Visit Us On FacebookVisit Us On GooglePlusCheck Our Feed
 

Anosmia (łac. anosmia) jest całkowitą utratą węchu. Można wyróżnić dwa rodzaje tego zaburzenia, a mianowicie anosmię wrodzoną i nabytą. Anosmia nabyta i wrodzona mogą mieć charakter trwały lub przejściowy.

Anosmia trwała występuje wtedy, gdy doszło do uszkodzenia komórek węchowych lub nerwu węchowego.

Przyczyny anosmii są związane z alergią, nieżytem nosa i polipami nosa. Od anosmii należy odróżnić hiposmię, która polega na zmniejszonej zdolności do wyczuwania zapachów.

Problemy z powonieniem mogą wystąpić w rezultacie urazów głowy i zakażeń wirusowych.

Częściowa utrata węchu należy też do pierwszych objawów choroby Parkinsona. Anosmia i hiposmia należą do grona zaburzeń węchu określanych wspólnym mianem dysosmii.

Anosmia jednym z zaburzeń węchu

Dysosmia jest upośledzeniem lub zmianą odczuwania wrażeń węchowych. Potrafimy odczuwać zapachy dzięki czterem ważnym strukturom anatomicznym. Pole węchowe jest obszarem znajdującym się w błonie śluzowej przedniej części nosowej przegrody.

Otwiera drogę węchową, która następnie prowadzi do dwubiegunowych komórek węchowych. Jedne wypustki znajdują się w polu węchowym, zaś drugie przechodzą do opuszki węchowej tworząc nici węchowe. Nici węchowe wnikają do opuszki węchowej oplatając komórki mitralne i tworząc kłębuszki węchowe. Ich zadaniem jest przeprowadzenie procesu integracji informacji węchowej.

Informacje te są kierowane do ośrodków centralnego układu nerwowego, między innymi do wzgórza, układu limbicznego i kory mózgowej.

Zaburzenia węchu można podzielić na ilościowe i jakościowe. Anosmia należy do ilościowych zaburzeń węchu. Anosmia przejściowa może być skutkiem każdego procesu, który zaburza przekazywanie bodźców z receptorów do mózgu. Przejściowa utrata węchu najczęściej towarzyszy przeziębieniu i zapaleniu błony śluzowej nosa.

W jaki sposób może dojść do pojawienia się anosomi?

W przebiegu polipów jamy nosowej i gorączki siennej dochodzi do obrzęku błony śluzowej, która przykrywa receptory węchowe. Skutkiem jest utrata węchu. Po wyleczeniu choroby podstawowej zmysł powonienia powraca.

Trwała anosmia może być natomiast skutkiem uszkodzenia receptorów węchowych przez dym, dym papierosowy, narkotyki, np. heroinę i pochodne amfetaminy. Wdychanie kleju bardzo szybko doprowadza do uszkodzenia receptorów węchowych.

Nerwy węchowe i ośrodki mózgowe mogą ulec uszkodzeniom w wyniku urazów, zakażeń i zapalenia mózgu oraz opon mózgowo-rdzeniowych. Guzy mogą przyczynić się do utraty powonienia. Anosmia bywa objawem chorób o podłożu hormonalnym, psychicznym, genetycznym i zakaźnym.



 Zostaw odpowiedź

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.