Visit Us On FacebookVisit Us On GooglePlusCheck Our Feed
 

Artroza (łac. arthrosis deformans) jest zwana również chorobą zwyrodnieniową stawów. Rozwija się w wyniku oddziaływania czynników biologicznych i mechanicznych zaburzających powiązane ze sobą procesy degradacji i syntezy chrząstki stawowej.

Artroza została opisana na początku XX wieku, a pierwszy opis choroby został podany w 1907 roku przez Archibalda Garroda. Wyróżnia się artrozę pierwotną i wtórną. Przyczyny pierwszej postaci choroby są nieznane.

Z kolei artroza wtórna jest spowodowana miejscowymi uszkodzeniami struktury, chorobami ogólnoustrojowymi, albo nieprawidłowościami budowy stawu.
Dawniej choroba zwyrodnieniowa stawów była postrzegana jako rezultat naturalnego procesu starzenia się organizmu. Artroza stawu nie jest związana tylko z wiekiem. Może występować nawet u młodych osób.

Artroza stawu rozwija się w rezultacie nadmiernego przeciążenia stawu, a także obniżenia jakości elementów tworzących staw. Nie bez znaczenia są takie czynniki, jak nadwaga, otyłość, czynniki genetyczne, powtarzane przeciążenia, płeć żeńska i niedobór estrogenów.

Artroza stawu może być także konsekwencją osłabienia siły mięśni otaczających staw, zwiększonej gęstości kości, niedoboru odżywiania oraz zaburzeń proprioceptorów.

 

Proces zwyrodnieniowy w obrębie stawu rozpoczyna się w momencie, gdy przemiany kataboliczne macierzy zewnątrzkomórkowej zaczynają przeważać nad anabolicznymi przemianami w obrębie chrząstki. Chrząstka stawowa pokrywa powierzchnie kości zapobiegając ich ścieraniu się.

Ułatwia poślizg i jest odporna na tarcie. Tkanka chrzęstna jest rodzajem tkanki łącznej szkieletowej, tworzonej przez komórki chrzęstne, zwane chondrocytami, a także bezpostaciową substancję międzykomórkową.

Substancja międzykomórkowa składa się z istoty podstawowej, nazywanej macierzą oraz dużych ilości włókien białkowych kolagenowych i elastycznych. Tkanka chrzęstna i kostna są tkankami podporowymi, niemniej substancja międzykomórkowa chrząstki jest znacznie słabiej zmineralizowana.

Nie zawiera naczyń krwionośnych i limfatycznych, przez co odżywianie chondrocytów zachodzi wyłącznie poprzez dyfuzję. Tkanka chrzęstna nie jest również unerwiona. Jest pokryta ochrzęstną i dobrze unaczynioną tkanką łączną włóknistą.

Chrząstka jest bardzo delikatną tkanką. Charakteryzuje się podatnością na odkształcenia i szybkim tempem rozwoju. Rozpoznanie choroby jest oparte na stwierdzeniu charakterystycznych skarg i potwierdzeniu rozpoznania obrazowymi badaniami. Schorzenie może być rozpoznane na podstawie innych metod obrazowania stawu.

W diagnostyce wykorzystuje się także rezonans magnetyczny i tomografię komputerową. Rozpoznanie choroby zwyrodnieniowej stawów może odbyć się także na podstawie artroskopii.



 Zostaw odpowiedź

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.