Visit Us On FacebookVisit Us On GooglePlusCheck Our Feed
 

Autoimmunologiczne zapalenie wątroby (łac. hepatitis autoimmunologica) jest chorobą autoimmunologiczną, która polega na przewlekłym i postępującym procesie martwiczo-zapalnym wątroby.

Autoimmunologiczne zapalenie wątroby charakteryzuje się nieznaną etiologią.

Choroba, o której mowa dotyczy przede wszystkim okolicy okołowrotnej zrazika. Charakteryzuje się tym, że w jej przebiegu są obecne autoprzeciwciała oraz występuje podwyższony poziom immunoglobulin G.

Autoimmunologiczne zapalenie wątroby cechuje się dość dobrą odpowiedzią na leczenie immunosupresyjne.

Choroba autoimmunologiczne zapalenie wątroby została pierwszy raz opisana w połowie dwudziestego wieku. dr Waldenstrom opisał autoimmunologiczne zapalenie wątroby u kobiet, wyróżniające się zwiększonym stężeniem gamma-globulin we krwi.

Na autoimmunologiczne zapalenie choroby najczęściej chorują osoby w wieku 40-60 lat oraz dzieci w okresie pokwitania.

Kobiety zapadają na autoimmunologiczne zapalenie wątroby cztery razy częściej w porównaniu do mężczyzn.

 

Skutki autoimmunologicznego zapalenia wątroby obejmują uszkodzenie hepatocytów, czyli podstawowych elementów struktury wspomnianego narządu. Nie do końca udało się zdefiniować, co jest czynnikiem wyzwalającym reakcję, jednak można przypuszczać, że u osób, które są predysponowane genetycznie, czynnikiem, który wyzwala chorobę, może być czynnik środowiskowy, np. substancja chemiczna, albo wirus czy bakteria.

Reakcja, o której mowa prowadzi do przewlekłego procesu martwiczo-zapalnego prowadzącego do zwłóknienia, a w konsekwencji do marskości wątroby.

Diagnostyka opiera się na wyznaczonych kryteriach, systemie punktowym pozwalającym ocenić stężenie gamma-globulin i markerów wirusowych, a także badaniach dodatkowych. Badania dodatkowe obejmują badania laboratoryjne i histologiczne.

Badania laboratoryjne obejmują między innymi wzrost aktywności AIAT i AspAT oraz zwiększone stężenie immunoglobulin G i bilirubiny. Dodatkowo, wykonuje się badania, które pozwalają na stwierdzenie obecności autoprzeciwciał.

Badania histologiczne obejmują martwicę kęsową i przęsłową oraz nacieki z limfocytów i plazmocytów w przestrzeniach wrotnych.

Opisywana choroba ma przebieg i objawy podobne do innych chorób rozwijających się w obrębie wątroby, w tym do wirusowego zapalenia wątroby, polekowego zapalenia wątroby, a także do choroby Wilsona. Należy zatem przeprowadzić odpowiednie rozpoznanie różnicowe.

Jeżeli zostanie wcześnie wykryte autoimmunologiczne zapalenie wątroby rokowania są bardzo pomyślne. Zbyt późne wykrycie choroby powoduje, że zwykle jest o krok od rozwinięcia się marskości, albo choroba jest już w fazie rozwoju i nie leczenie nie zawsze przynosi pożądane rezultaty.



 Zostaw odpowiedź

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.