Visit Us On FacebookVisit Us On GooglePlusCheck Our Feed
 

Błędne koło jest określane również mianem objawu błędnego koła. Stan definiowany jako błędne koło polega na tym, że doznania towarzyszące chorobie wpływają na siebie na tyle, że dochodzi do ich nasilenia.

Błędne koło ma psychiczne podłoże, a chory cierpiący na nie ma wrażenie, że jest to sytuacja bez wyjścia.

Błędne koło może towarzyszyć innym chorobom. Objaw błędnego koła jest często związany z egocentryzmem. Warto rozważyć kwestię, jaką jest egocentryzm a błędne koło.

Objaw błędnego koła jest ściśle związany z objawami egocentryzmu. W praktyce wygląda to w ten sposób, że lęk powoduje objawy wegetatywne, co pociąga za sobą poczucie krzywdy i samotności u chorego. Objaw błędnego koła jest też związany z drażliwością, która jest charakterystyczna dla nerwic.

Dodatkowo mogą być związane z zaburzeniami pamięci oraz trudnościami z koncentracją uwagi. Pogarsza się kontakt z otoczeniem, a także wyniki pracy, co prowadzi do obniżenia oceny ze strony współpracowników. Obniżeniu ulega tównież samoocena chorego.

Przerwanie błędnego koła jest możliwe dzięki odpowiedniej terapii. Chcąc zrozumieć objaw błędnego koła, należy przyjrzeć się psychologii stresu. Stres uchodzi za zjawisko szkodliwe i jest tak w istocie, lecz tylko wtedy, gdy stres jest zbyt silny, czyli przekracza indywidualne możliwości przystosowawcze jednostki.

Zbyt długotrwały stres o umiarkowanym nasileniu również wpływa negatywnie. Umiarkowany i krótkotrwały stres zwiększa możliwości radzenia sobie z wymaganiami otoczenia oraz umożliwia odpowiedni rozwój psychiczny.

Z kolei zbyt długotrwały stres powoduje rozwój zaburzeń psychicznych, między innymi zaburzenia lękowe i depresyjne oraz zespół stresu pourazowego, a także zaburzeń osobowości. Stres przebieg w kilku fazach, wśród których wyróżnia się fazę alarmową, przystosowania i wyczerpania.

Błędne koło może przyczynić się do powstawania nowych dolegliwości - bardzo często urojonych!

 

Faza alarmowa jest początkową i alarmową reakcją zaskoczenia i niepokoju. Przyczyną jest brak doświadczenia i konfrontacja z nową, nieznaną dotąd sytuacją. Faza alarmowa dzieli się na dwa stadia, takie jak stadium szoku i przeciwdziałania szokowi, w którym jednostka podejmuje obronne wysiłki.

Faza przystosowania zwana też fazą odporności polega na tym, że organizm uczy się sposobu radzenia sobie ze stresorem. Wówczas wszystko wraca do normy. W przeciwnym razie dochodzi do fazy wyczerpania, która polega na stałym pobudzeniu całego organizmu.

Występuje przewlekły stres prowadzący do wyczerpania zasobów odpornościowych. Może to doprowadzić do chorób psychosomatycznych. Osoby, które żyją w mieście posiadają większą aktywnośćciała migdałowatego w trakcie sytuacji stresowej.

U osób dorastających w dużym mieście zaobserwowano wyższą aktywność przedniej części zakrętu obręczy.



 Zostaw odpowiedź

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.