Visit Us On FacebookVisit Us On GooglePlusCheck Our Feed
 

Brodawki weneryczne mają postać grudek i brodawek skórnych powstających na skutek przerostu naskórka. Brodawki weneryczne są zlokalizowane w okolicy odbytu, kanału odbytu oraz narządów płciowych.

Są one zaliczane do grupy schorzeń wywoływanych przez wirus brodawczaka ludzkiego. Infekcje wirusem human papillomavirus zwanym w skrócie HPV należą do najczęstszych chorób przekazywanych drogą płciową.

Naukowcy zidentyfikowali do dziś ponad sto typów wirusa.

Jedynie trzydzieści jego odmian jest przekazywanych za pośrednictwem kontaktów seksualnych. Niektóre z wirusów należących do grona HPV znacząco zwiększają ryzyko wystąpienia raka narządów płciowych, w tym zwłaszcza raka szyjki macicy.

Brodawki weneryczne są najczęściej powodowane przez zakażenie wirusem HPV 6 bądź HPV 11. Infekcje wirusami HPV 16 i HPV 18 mogą przyczynić się do rozwoju brodawek płciowych, lecz zdarza się to znacznie rzadziej.

Można wyróżnić kilka dróg zakażenia wirusami HPV, które posiadają predylekcję do okolic intymnych.

Do zakażenia może dojść poprzez każdy typ kontaktu seksualnego. Można zmniejszyć ryzyko infekcji o prawie 75%, jeżeli stosuje się prezerwatywy.

Zakażenie wirusem powodującym rozwój brodawek wenerycznych może przebiegać bezobjawowo.

Brodawki weneryczne u kobiet występują w takich miejscach, jak:

  • okolica krocza
  • wargi sromowe
  • okolice odbytu

Brodawki weneryczne u mężczyzn są zlokalizowane z reguły w takich miejscach, jak:

  • wewnętrzna strona napletka
  • powierzchnia żołędzi
  • rowek zażołędny

Do mniej typowych miejsc występowania zmian chorobowych należą okolicy języka, błona śluzowa gardła, wargi i krtań. Nasilenie zmian jest zróżnicowane, w zależności od czasu rozwoju choroby, stanu zaawansowania i cech osobniczych.

Nie należy zwlekać z podjęciem leczenia licząc na samoistne ustąpienie choroby.

Brodawki weneryczne mogą ulec przekształceniu w kłykciny Buschkego-Loewensteina.

Są to długo nieleczone i zaniedbane zmiany. Wspomniana choroba charakteryzuje się wieloletnim przebiegiem.

W wyniku niepodjęcia terapii dochodzi do niszczenia i naciekania okolicznych tkanek. W badaniu histopatologicznym pacjenta nie stwierdza się zmian nowotworowych.

Diagnoza brodawek wenerycznych polega na badaniu pacjenta. Jeżeli są one niewidoczne, należy zastosować kwas octowy. Kobieta cierpiąca na omawianą przypadłość powinna zostać przebadana przez ginekologa. Poza tym, pacjentka powinna poddać się kolposkopii. Są to badania umożliwiające stwierdzenie, czy zmiany chorobowe objęły błonę śluzową szyjki macicy.

Błona śluzowa szyjki macicy jest szczególnie narażona na powstanie neoplazmatycznych zmian. Przeprowadzenie badania cytologicznego jest zalecane.

Służy ono wykazaniu obecności nieprawidłowych komórek.



Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:
  • choroby seksualne
  • brodawki weneryczne
  • choroby weneryczne męskie
  • choroba seksualna
  • choroby weneryczne brodawki zdjęcia

 Zostaw odpowiedź

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.