Visit Us On FacebookVisit Us On GooglePlusCheck Our Feed
 

Choroba Dupuytrena (łac. contractura Dupuytren) jest schorzeniem znanym również jako przkurcz rozcięgna dłoniowego ręki.

Charakteryzuje się tym, że w jej przebiegu dochodzi do bliznowacenia rozcięgna dłoniowego, co powoduje przykurcz zgięciowy palców.

Choroba Dupuytrena została opisana w latach 30. XIX w. przez G. Dupuytrena. Czynniki etiologiczne nadal pozostają nieustalone. Przyczyny choroby Dupuytrena są domniemywane w oparciu o trzy podstawowe teorie powstawania przykurczu rozcięgna dłoniowego.

Pierwszą z teorii jest koncepcja genetycznego uwarunkowania. W XIX wieku stwierdzono występowanie przykurczu Dupuytrena rodzinnie. Genetyczne uwarunkowania dotyczą około 60% występujących przypadków.

Obecnie teoria ta znajduje potwierdzenie i jest uznawana za najbardziej prawdopodobną.

Z jakimi chorobami powiązana jest choroba Dupuytrena?

Drugą z teorii jest koncepcja powinowactwa nerwowego. Zmiany najczęściej występują w obrębie palca małego i serdecznego. Naukowcy zwrócili uwagę na powinowactwo z nerwem łokciowym.

Inne choroby rozwijające się w obrębie ośrodkowego układu nerwowego, a także zmiany w korzeniach i oraz dużych ciałek Vater-Paciniego są dowodami, które zdają się potwierdzać powinowactwo przykurczu z układem nerwowym organizmu człowieka. Trzecią teorią jest koncepcja urazowa.

Zwolennicy tej teorii uważają, że choroba Dupuytrena jest skutkiem urazu zawodowego. Sądzą, że narażenia na urazy, mikrourazy i przeciążenia w czasie pracy mogą powodować drobne krwawe wylewy do rozcięgna, co prowadzi do inicjacji procesu włóknienia.

Około 60% przypadków dotyczy związku między chorobą i rodzajem wykonywanej pracy. Mimo tego, że wyżej wymienione koncepcje są bardzo prawdopodobne i uznawane przez szerokie grono badaczy, wciąż pozostaje spora grupa przypadków, w których nie można stwierdzić przyczyny rozwoju choroby. Badania w tym zakresie nadal są prowadzone. Zmiany patologiczne w obrębie rozcięgna dłoniowego dzielą się na trzy fazy, które wspólnie tworzą przebieg choroby Dupuytrena.

Na czym polega faza proliferacji podczas choroby Dupuytrena?

Faza proliferacji choroby Dupuytrena polega na tym, że w obrazie można zobaczyć przewagę fibroblastów.

Komórki te mają dużą skłonność do rozplemu i form nietypowych. Faza przerostu rozcięgna jest określana mianem stadium przykurczeń choroby Dupuytrena. Powstają wówczas główne przykurczenia w stawach.

W obrazie przewagę przejmują komórki nazywane fibrocytami.

Faza końcowa choroby Dupuytrena jest inaczej zwana stadium zbliznowacenia. Przykurcz zostaje utrwalony i nie ma tendencji do progresji. Histopatologiczne obraz wykazuje zbite i bezkomórkowe pasma włókniste mające minimalne unaczynienie.



Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:
  • choroba dupuytrena

 Zostaw odpowiedź

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.