Visit Us On FacebookVisit Us On GooglePlusCheck Our Feed
 

Choroba górska jest zespołem objawów wywołanym brakiem adaptacji organizmu do warunków, które panują na dużych wysokościach.

Ladit 280x336

Choroba górska pojawia się z reguły na wysokościach powyżej 2500 m n.p.m.

W tych regionach dostępność tlenu w powietrzu jest zbyt mała w porównaniu z potrzebami ludzkiego organizmu. U osób, które są wyjątkowo wrażliwe i niezaaklimatyzowany choroba górska może pojawić się już na wysokości około 1500 m n.p.m.

Zespół objawów noszący wspólne miano choroby górskiej obejmuje ból głowy, wymioty i nudności, osłabienie oraz brak apetytu i zawroty głowy. Chory może też mieć problemy z zaśnięciem. W początkowym okresie dochodzi do wzrostu tętna i ciśnienia krwi.

W późniejszym czasie dochodzi do osłabienia serca i spadku ciśnienia krwi.

Może to doprowadzić do niebezpiecznych omdleń.

W przebiegu choroby górskiej może dojść do utraty szeregu podstawowych funkcji organizmu.

Na wysokości powyżej 4500 m n.p.m. dochodzi do zaniku zdolności do rozmnażania oraz utraty wagi. Tempo spadku masy ciała wynosi nawet do 1 kilograma tygodniowo.
Zmiany występujące w przebiegu choroby górskiej dotyczą również zwiększenia ilości erytrocytów we krwi.

W efekcie dochodzi do jej zagęszczenia. Nie należy stosować dużych dawek aspiryny, w celu rozrzedzenia krwi, ponieważ może to doprowadzić do rozwoju wrzodów układu pokarmowego. Ostra choroba górska obejmuje obrzęk płuc i mózgu.

Ladit 160x600

Jeżeli chory nie zostanie przetransportowany do niżej położonych rejonów, może dojść do zgonu.

Profilaktyka przeciw chorobie górskiej polega na zaplanowaniu okresu aklimatyzacji.

Inne istotne elementy zapobiegania omawianemu zespołowi symptomów to:

  • dbałość o odpowiednie nawodnienie organizmu
  • obserwowanie reakcji organizmu na wzrost wysokości
  • podjęcie natychmiastowych działań terapeutycznych w razie wystąpienia pierwszych objawów

U niektórych osób przekraczających barierę 6000 m n.p.m. może dojść do problemów z koncentracją i halucynacji. Najbardziej groźne w skutkach są obrzęk płuc i mózgu występujące w przebiegu ostrej postaci choroby górskiej.

Obrzęk płuc jest stanem chorobowym, podczas którego w pęcherzykach płucnych gromadzi się płyn przesiękowy. Utrudnia on wymianę gazową w płucach. Do obrzęku płuc dochodzi z reguły w przebiegu lewokomorowej niewydolności serca oraz utrudnienia odpływu krwi z płuc.

Do obrzęku mózgu dochodzi w wyniku zwiększenia objętości całego mózgowia lub jego części.

Obrzęk naczyniopochodny jest skutkiem nadmiernego gromadzenia się płynu wewnątrzkomórkowego. Z kolei obrzęk cytotoksyczny jest spowodowany uszkodzeniem komórek nerwowych. Jeżeli obrzęk mózgu narasta dochodzi do niebezpiecznego stanu zwanego nadciśnieniem śródczaszkowym.



Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:
  • OPARZENIA chemiczne
  • choroba gorska

 Zostaw odpowiedź

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.