Visit Us On FacebookVisit Us On GooglePlusCheck Our Feed
 

Czyrak ucha (łac. furunculus) jest zmianą, która rozwija się w wyniku bakteryjnej infekcji mieszków włosowych i gruczołów łojowych.

Przyczyny czyraka ucha są związane z uszkodzeniem skóry podczas drapania oraz mało delikatnego czyszczenia ucha.

Czyrak ucha najczęściej występuje u niedożywionych osób, osób chorujących przewlekle, albo po przebytej infekcji.

Czyrak ucha powstaje wtedy, czy ujście mieszka włosowego jest zaczopowane, a w jego obrębie zaczynają rozwijać się bakterie. Czynniki sprawcze w przypadku czyraka ucha to paciorkowce i gronkowce.

Czyrak w uchu dojrzewa przez okres około dwóch tygodni.

Można zahamować jego wzrost za pomocą specjalnych maści zawierających antybiotyk. Ich stosowanie powoduje zahamowanie rozwoju infekcji.

Następuje wówczas samoistne wchłonięcie czyraka. Pęknięcie czyraka ucha nie może spowodować wystąpienie wtórnego zakażenia.

Należy wówczas poczekać, aż ropa sama wycieknie. Nie wolno jej wyciskać samodzielnie.

Zakażona rana powinna zostać oczyszczona wacikiem w taki sposób, aby infekcja nie przeniosła się na inne miejsca.

Postępowanie w przypadku pęknięcia czyraka ucha polega na przyłożeniu do niego jałowego opatrunku, a następnie zdezynfekowaniu go wodą utlenioną. Ropień zwykle oczyszcza się przez kilka kolejnych dni. Okres oczyszczania i gojenia jest zależny zarówno od wielkości zmiany, jak i od jej głębokości.

W razie wystąpienia czyraka ucha należy zgłosić się do laryngologa.

Dotkliwy ból może promieniować do oka lub zębów. Silne dolegliwości bólowe mogą znacząco obniżyć komfort życia chorego, więc nie warto zwlekać z wizytą, zwłaszcza ze względu na ryzyko wtórnego zakażenia.

Czyrak ucha jest w medycznej terminologii określany także ropniem skóry oraz ropnym zapaleniem okołomieszkowym z wytworzeniem czopa martwiczego. Początkowo ma on postać guzka. Następnie przeradza się on w krostę.

Czyraki mogą występować pojedynczo lub gromadnie.

W przypadku mnogich ropni skóry można stwierdzić tak zwaną czyraczność. Jeżeli liczne czyraki występują blisko siebie i łączą się w jedną zmianę noszą nazwę czyraka gromadnego. Inne określenie stosowane w stosunku do tego typu dolegliwości to czyrak mnogi.

Szczególnie niebezpieczne dla zdrowia są czyraki zlokalizowane w okolicy górnej wargi, przedsionka nosa i oczodołu.

Mogą one powodować powikłania polegające na zakażeniu zatok jamistych i opon mózgu.

Rozpoznanie czyraka nie stwarza trudności diagnostycznych, niemniej jednak należy różnicować zmiany z grzybicą głęboką owłosionej skóry głowy, w tym zwłaszcza skóry brody. Lekarz może zdecydować o chirurgicznym nacięciu czyraka po wytworzeniu się martwiczego czopa.



Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:
  • czyrak w uchu
  • wrzód w uchu
  • ropień w uchu
  • czyrak ucha
  • wrzod za uchem

 Zostaw odpowiedź

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.