Visit Us On FacebookVisit Us On GooglePlusCheck Our Feed
 

Drakunkuloza (łac. dracunculosis) jest chorobą pasożytniczą powodowaną zarażeniem nitkowcem podskórnym. W dawnych czasach występowała ona głównie w krajach położonych w obrębie pasa zwrotnikowego w Afryce i w Azji Środkowej.

Obecnie występuje ona w zaledwie kilku krajach Czarnego Lądu.

Drakunkuloza jest diagnozowana między innymi w Czadzie, Sudanie Południowym, Etiopii i Mali. W latach 80. liczba chorych wynosiła około 3,5 miliona.

Obecnie spadła ona do ponad 100 zachorowań. Człowiek zaraża się wspomnianym wyżej drobnoustrojem podczas spożycia wody.

Zakażona woda zawiera skorupiaki z rodzaju Cyclops. Są one rezerwuarem zarazków. Larwy po przedostaniu się do organizmu człowieka powodują przebicie ściany żołądka lub jelit.

Następnie łączą się one w pary i dojrzewają. Męskie osobniki wymierają, zaś samice rosną przez około rok. Ostatecznie sytuują się one w tkance podskórnej powodując zmiany chorobowe. Najczęściej są one zlokalizowane w okolicy kończyn dolnych.

Można z łatwością określić miejsce położenia części przedniej pasożyta. Świadczy o tym pęcherzyk, który może pęknąć powodując powstanie owrzodzenia.

Do pęknięcia pęcherzyka najczęściej dochodzi w wyniku kontaktu z wodą. Larwy zostają w ten sposób uwolnione. Czynniki sprawcze drakunkulozy przedostają się do środowiska wodnego, aby rozpocząć kolejny cykl życiowy.

Drakunkuloza charakteryzuje się dość specyficznym obrazem klinicznym.

Przez długi okres nie daje ona żadnych symptomów. Dopiero wtedy, gdy pasożyt zlokalizuje się pod skórą chorego pojawiają się niepokojące zmiany. Jeżeli pęcherz pęknie może dojść do nadkażenia i zapalenia tkanki podskórnej.

Przebieg drakunkulozy jest wówczas bardziej skomplikowany.

Powikłania drakunkulozy są związane nie tylko z ropniem, ale także z ropowicą.

Ropowica zwana flegmoną jest zapaleniem ropnym nieodgraniczonym ziarniną ani też tkanką włóknistą. Obejmuje ona różne warstwy narządu związane z luźną tkanką łączną. Mogą dotyczyć tkanki podskórnej oraz są wywołane mieszaniną drobnoustrojów.

Najczęściej przyczyną ropowicy są paciorkowce.

Dolegliwość objawia się wysoką gorączką, obrzękiem oraz dolegliwościami bólowymi. Miejsce objęte stanem zapalnym jest zaczerwienione. Istnieje ryzyko uogólnienia zakażenia.

Wspomniane wyżej nadkażenie jest stanem, do którego dochodzi w wyniku rozwoju kolejnej infekcji spowodowanej innym patogenem.

Przykładem nadkażenia jest rozwoju zapalenia oskrzeli o podłożu bakteryjnym spowodowany osłabieniem odporności wywołanym przez infekcję wirusową przyczyniającą się do rozwoju zapalenia dróg oddechowych.

Nadkażenie jest często zwane także superinfekcją. Nie należy mylić superinfekcji z koinfekcją polegająca na jednoczasowym zakażeniu dwoma bądź więcej czynnikami chorobotwórczymi.



 Zostaw odpowiedź

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.