Visit Us On FacebookVisit Us On GooglePlusCheck Our Feed
 

Dyspareunia jest dysfunkcją seksualną, która objawia się odczuwaniem bólu podczas stosunku.

Bolesne współżycie płciowe może być spowodowane stanem zapalnym w obrębie narządów płciowych, albo miednicy małej.

Dyspareunia może wystąpić także po zabiegach operacyjnych, które były wykonywane w obrębie dróg rodnych. Bolesne współżycie płciowe występuje niekiedy po porodzie.

Przyczyny dyspareunii mogą być związane z brakiem nawilżenia pochwy.

Brak wystarczającego nawilżenia pochwy wynika z suchości pochwy będącej naturalnym objawem występującym po menopauzie, albo ze stosowania niektórych leków w przebiegu ogólnoustrojowych schorzeń.

Problemy z nawilżeniem pochwy mogą być powiązane z nadmiernym wysiłkiem fizycznym, albo z przebytą chemioterapią.

Dyspareunia może być też powiązana z szablowatym spojeniem łonowym. Nie bez znaczenia są przyczyny psychiczne dyspareunii.

 

Bolesne współżycie płciowe dotyczy zarówno kobiet, jak i mężczyzn. U mężczyzn może być wynikiem stanów zapalnych, które się toczą w obrebie narządów płciowych, albo wad występujących w obrębie prącia. Przykładem tego typu wad jest za krótkie węzidełko napletkowe prącia oraz stulejka. Dyspareunia nieorganiczna jest odmianą choroby polegającą na tym, że nie wiąże się z przyczynami somatycznymi, lecz psychologicznymi. Może towarzyszyć nerwicy.

Przyczyny dyspareunii mogą być związane z zaburzeniami polegającymi na chronicznym bólu, albo dyskomforcie, zwanymi wulwodynią.

Chorobie, o której mowa nie towarzyszy ani infekcja, ani choroba skóry chromu czy pochwy. Z reguły pojawia się odczucie palącego bólu, niemniej jednak w tym przypadku zaobserwowano bardzo duży stopień zindywidualizowania nasilenia symptomów i ich rodzaju.

Ból może być stały, albo niestały. Może być rozprzestrzeniony, albo zogniskowany.

Przyczyny wulwodynii nie zostały do końca ustalone. Ostatnie badania wskazują na to, że czynnikiem etiologicznymi w przypadku tego schorzenia może być uszkodzenie nerwów. Nie jest wykluczone powiązanie z czynnikami genetycznymi. Etiologia choroby może być związane także ze zbyt dużą gęstością zakończeń nerwowych, co prowadzi do nadwrażliwości skóry.

Terapia w przypadku wulwodynii polega na stosowaniu właściwej diety, a także zabiegów fizjoteraputycznych i preparatów farmakologicznych. W niektórych przypadkach stosuje się zabiegi chirurgiczne.



Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:
  • dyspareunia nieorganiczna
  • Dyspareunia nieorganiczna leczenie
  • dyspereunia objawy

 Zostaw odpowiedź

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.