Visit Us On FacebookVisit Us On GooglePlusCheck Our Feed
 

Dysplazja stawu biodrowego (łac. dysplasia coxae congenita) jest wadą wrodzoną stawu biodrowego o nie do końca znanej etiologii.

Polega ona na niedorozwoju panewki stawowej oraz uchodzi za jedną z najczęściej występujących wad wrodzonych wśród europejskiej populacji.

Dysplazja stawów biodrowych występuje z reguły u noworodków płci żeńskiej. W celu rozpoznania schorzenia konieczne jest wykonanie badania ultrasonograficznego. Pozwala ono ocenić stan bliższego końca kości udowej i panewki stawu biodrowego.

Na podstawie wyników badania lekarz kwalifikuje staw do jednego z czterech typów. Obecnie stosuje się klasyfikacje Grafa. Dysplazja stawów biodrowych jest łatwa do zdiagnozowania.

Dysplazja stawów biodrowych - klasyfikacja

Klasyfikacja Grafa obejmuje następujące typy:

  • Typ I oznaczający prawidłowo rozwinięte stawy biodrowe
  • Typ II oznaczający niedojrzałe stawy biodrowe
  • Typ III oznaczający dysplastyczne stawy biodrowe z decentracją głowy kości udowej w panewce
  • Typ IV oznaczający zwichnięte stawy biodrowe

W ramach typu II można wyróżnić trzy podtypy ? II a, II b i II c. Pierwsze dwa podtypy oznaczają niedojrzałe fizjologicznie stawy biodrowe. Natomiast podtyp II c oznacza dysplastyczne stawy biodrowe, lecz pozbawione cechy decentracji głowy kości udowej w panewce, co odróżnia stan od stanu określanego typem III.

Można łatwo zauważyć, że im wyższy typ, tym choroba jest bardziej zaawansowana.

Dysplazja stawów biodrowych tuż po urodzeniu

Wrodzona dysplazja stawów biodrowych jest wadą dotyczącą budowy stawu biodrowego. Dotyczy ona wszystkich elementów stawu, a zatem panewki i bliższego końca kości udowej oraz więzadeł. Panewka jest źle wykształcona i nie obejmuje głowy kości udowej ze względu na płaski kształt.

Więzadła są natomiast zbyt luźne. Nie poznano przyczyn rozwoju omawianej wady.

Prawdopodobnie wrodzona dysplazja stawów biodrowych może rozwinąć się pod wpływem wielu różnych czynników. Pewien wpływ mają predyspozycje genetyczne i płeć. Około 80% przypadków wrodzonej dysplazji biodra dotyczy płci żeńskiej.

Wrodzona dysplazja stawów biodrowych może też ukształtować się pod wpływem pozycji płodu w macicy. Bardzo duże znaczenie dla sukcesu w leczeniu ma szybkie rozpoznanie.

Każde dziecko przed ukończeniem pierwszego miesiąca życia powinno zostać przebadane przez lekarza ortopedę, który zbada stopień odwiedzenia stawów oraz ich stabilność. Lekarz zwraca uwagę na istnienie dodatkowych objawów, m.in. na równomierny rozkład fałdów pośladkowych i na udzie oraz na długość nóżek.



 Zostaw odpowiedź

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.