Visit Us On FacebookVisit Us On GooglePlusCheck Our Feed
 

Dyzenteria (łac. dysenteria) jest ostrą chorobą zakaźną jelit, rozwijającą się głównie w obrębie jelita grubego. Objawia się przede wszystkim biegunką i obecnością krwi oraz śluzu w stolcu.

Nieleczona dyzenteria skutkuje śmiercią. Schorzenie jest z reguły spowodowane infekcją pierwotniakową bądź bakteryjną. Dyzenteria może rozwijać się w rezultacie inwazji pasożytów. Może być także spowodowana podrażnieniem chemicznym bądź wirusową infekcją. Przyczyny dyzenterii mogą być związane z różnymi drobnoustrojami.

Wśród najczęstszych patogenów wywołujących dyzenterię wymienia się pałeczkę z rodzaju Shigella i amebę Entamoeba histolytica. Istnieje wiele odmian dyzenterii, między innymi czerwonka bakteryjna i czerwonka amebowa, której nie należy mylić z pełzakowicą. Najczęstsza przyczyna dyzenterii w Azji i  Afryce to bakteria S. flexneri, zaś w Europie S. sonnei. Dyzenteria prowadzi do uszkodzenia nabłonka jelitowego. Skutki dyzenterii są związane z przejściową nietolerancją laktozy.

Nabłonek jelitowy jest zbudowany przez enterocyty, komórki kubkowe i endokrynowe. Są podłużnymi komórkami, które od strony światła pokrywa rąbek szczoteczkowy. Jądra komórkowe enterocytów znajdują się w podstawnej części komórki. Enterocyty są komórkami biorącymi udział w procesie wchłaniania z jelita cienkiego.

Nietolerancja laktozy będąca konsekwencją dyzenterii jest rodzajem nietolerancji pokarmowej spowodowanej zaburzonym trawieniem laktozy. Występowanie nietolerancji laktozy wymaga unikania spożywania mleka i produktów żywnościowych, w skład których wchodzi laktoza.

Co może być powiązane z dyzenterią?

 

Shigella jest rodzajem gram-ujemnych i nieurzęsionych pałeczek, które powodują zatrucia pokarmowe. Ich rezerwuarem są człowiek i małpy. Shigella dysenteriae jest gram-ujemną pałeczką względnie beztlenową i niezdolną do ruchu. Z reguły zakażenie bakterią następuje drogą fekalno-oralną poprzez skażony pokarm i wodę, albo przez bezpośredni kontakt, np. kontakt seksualny.

Zakażenie prowadzi do biegunki i bóli brzucha. Shigella jest czynnikiem etiologicznym bakteryjnej czerwonki. Zakażenie rozwija się w błonie śluzowej i podśluzówce okrężnicy.

Objawy kliniczne zakażenia bakterią Shigella dysenteriae są związane z biegunkami, kurczowymi bólami brzucha, a także oddawaniem małych ilości krwawego stolca. W przebiegu zakażenia Shigella dysenteriae może dojść do zespołu hemolityczno-mocznicowego, który prowadzi do niewydolności nerek. Chorobotwórczość opisanej bakterii wynika z toksyny czerwonkowej, białek odpowiedzialnych za szerzenie wewnątrzkomórkowe, a także inwazyjnych antygenów.



 Zostaw odpowiedź

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.