Visit Us On FacebookVisit Us On GooglePlusCheck Our Feed
 

Egocentryzm jest nerwicowym zaburzeniem polegającym na tym, że człowiek jest skoncentrowany wyłącznie na swoich problemach.

Charakterystyczną cechą osoby cierpiącej na egocentryzm jest przekonanie, że jej cierpienia i doznania są wyjątkowe oraz zupełnie nieporównywalne ze stanem innych osób.

Egocentryzm polega na roszczeniowym stosunku do świata. Istota egocentryzmu tkwi w przywyknięciu do czerpania korzyści poprzez wykorzystywanie pomocy innych osób.

Egocentryzm u dzieci występuje równie często jak egocentryzm u dorosłych.

Należy zaznaczyć, że egocentryzm jest jednocześnie naturalną postawą rozwojową o charakterze umysłowym i moralnym. Przejawia się głównie w okresie przedszkolnym. W życiu dorosłym jest natomiast symptomem niedojrzałości, a zatem nieprzystosowania do życia w społeczeństwie.

Egocentryzm może występować w stanach psychotycznych.

 

Psychoza jest zaburzeniem psychicznym określanym jako stan umysłu. Osoba cierpiąca na tego typu zaburzenia doznaje silnych zakłóceń w postrzeganiu rzeczywistości. Osoby doznające stanu psychozy cierpią na zaburzenia świadomości i postrzegania. Sposób myślenia ulega zazwyczaj całkowitej dezorganizacji. Ma przekonanie o realności swoich przeżyć.

Osoba egocentryczna postrzega świat z własnego punktu widzenia. Absolutyzuje własne doświadczenia, obserwacje i przemyślenia. Marginalizuje opinie innych osób oraz wymaga od innych postępowania zgodnie z jego oczekiwaniami.

Zgodnie z teorią Jana Piageta egocentryzm jest sposobem myślenia pojawiającym się u dzieci, które nie ukończyły siódmego roku życia. Opiera się na braku umiejętności wczucia się w położenie kogoś innego oraz spojrzenia na rzeczywistość z perspektywy innej osoby.

Egocentryzm może być zatem postrzegany jako przejaw niedojrzałości emocjonalnej. Zachowania określane jako egocentryczne towarzyszą różnym zaburzeniom psychicznym, między innymi nerwicy.

Egocentryzm, który utrwala się w życiu dorosłym, sprzyja kształtowaniu się zachowań neurotycznych i psychotycznych. Wbrew pozorom nie jest związany z wysoką samooceną, ponieważ osoba, która posiada wysokie poczucie własnej wartości nie domaga się zainteresowania ze strony innych.

Z kolei egocentryk potrzebuje być w centrum uwagi, ponieważ to utwierdza go w przekonaniu, że jest godny uznania i akceptacji. Egocentryzm i egoizm są skutkiem niedostatków w zdolności do kochania samego siebie.

Istotą egocentryzmu nie jest samolubność, zarozumiałość, ani narcyzm. Postawa egocentryczna jest skutkiem braku miłości oraz akceptacji ze strony rodziców.



Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:

 Zostaw odpowiedź

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.