Visit Us On FacebookVisit Us On GooglePlusCheck Our Feed
 

Gigantyzm (łac. gigantismus) jest choroba, która objawia się nadmiernym wzrostem. Gigantyzm polega na nadmiernym wzroście całego kośćca i masy tkanek, dość mocno przekraczającym normy.

Gigantyzm może mieć charakter przysadkowy, albo eunuchoidalny. Choroba gigantyzm przysadkowy jest spowodowana nadczynnością przysadki mózgowej polegającą na nadmiernym wydzielaniu hormonu wzrostu. Choroba gigantyzm przysadkowy jest najczęściej spowodowana gruczolakiem przysadki, który prowadzi do jej nadczynności.

Pierwsze symptomy świadczące o chorobie dotyczą ubytku bocznego pola widzenia, który jest spowodowany uciskiem gruczolaka na nerw wzrokowy.

Choroba gigantyzm eunuchoidalny jest wywołany niedoborem hormonów płciowych. Obniżony poziom estrogenu prowadzi do opóźnionego kostnienia chrząstek nasadowych.

W konsekwencji dochodzi do nadmiernego wzrostu. Nadmierny wzrost objawia się dość późno, a wiek kostny zostaje opóźniony, podobnie jak dojrzewanie płciowe. Gigantyzm może występować także u zwierząt. Jest skutkiem dostosowywania się do warunków środowiskowych.

Hormon wzrostu zwany somatotropiną jest hormonem polipeptydowym produkowanym przez kwasochłonne komórki, które znajdują się na przednim płacie przysadki mózgowej. Hormon wzrostu jest wydzielany pulsacyjnie. Intensywność i częstość pulsów jest uwarunkowana wiekiem i płcią. Wydzielanie hormonu wzrostu jest hamowane przez somatostatynę i pobudzane przez specyficzny hormon uwalniający.

Nieprawidłowe wydzielanie hormonu wzrostu prowadzi do wystąpienia różnych schorzeń.

W przypadku, gdy wydzielanie hormonu wzrostu ma miejsce przed zakończeniem wzrastania kośćca, dochodzi do gigantyzmu.

 

Jeżeli nadmierne wydzielanie hormonu wzrostu występuje po zakończeniu wzrastania kośćca, to dochodzi do akromegalii. Zarówno brak, jak i niedobór wydzielania hormonu wzrostu u dzieci skutkuje karłowatością przysadkową. Akromegalia jest chorobą spowodowaną zbytnim wydzielaniem hormonu wzrostu.

Schorzenie charakteryzuje się rozrostem tkanek miękkich, przerostem oraz deformacji kości i stawów. Akromegalii towarzyszą bóle kości i stawów. Dochodzi do powiększenia narządów wewnętrznych. Objawy akromegalii to  pogrubienie skóry, zlewne poty oraz nadmierne owłosienie ciała.

Może dojść do zaburzeń miesiączkowania i obniżenia libido, przerostów mięśni, zespołu cieśni nadgarstka i zaburzeń czynności wzroku. Gruczolak, który może być przyczyną gigantyzmu jest łagodnym nowotworem nabłonkowym. Rozwija się z nabłonka gruczołów wydzielania zewnętrznego i wewnętrznego. Może rozwijać się także z przewodów wspomnianych gruczołów. Najczęstszą lokalizacją gruczolaka jest przysadka mózgowa, kora nadnerczy, tarczycy i przytarczyce. Przysadka mózgowa jest gruczołem dokrewnym o masie 0,7 g.

Pełni funkcję wytwarzania i wydzielania hormonów. Znajduje się wewnątrz czaszki, w okolicy tak zwanego siodła tureckiego. Przysadka składa się z trzech części, a dokładniej mówiąc z przedniej, tylnej i środkowej. Jej niedoczynność prowadzi do karłowatości i upośledzenia rozwoju biologicznego.

Z kolei nadczynność przysadki mózgowej prowadzi do akromegalii lub gigantyzmu. Hormon wzrostu jest odpowiedzialny za rozrastanie się organizmu, a także syntezę białek i przenoszenie aminokwasów.



Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:
  • gigantyzm
  • gigantyzm u dzieci uposledzonych
  • gigantyzm u niemowlat

 Zostaw odpowiedź

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.