Visit Us On FacebookVisit Us On GooglePlusCheck Our Feed
 

Hiperaldosteronizm (łac. hyperaldosteronismus) jest nadczynnością kory nadnerczy prowadzącą do wzmożonego wytwarzania adosteronu.

Nadnercza są parzystym narządem wewnątrzwydzielniczym położonym nad górnym biegunem nerek.

Hiperaldosteronizm pierwotny jest spowodowany łagodnym guzem nadnercza zwanym gruczolakiem oraz przerostem warstwy kłębkowej kory nadnerczy.

Hiperaldosteronizm pierwotny występuje również pod nazwą Zespołu Conna. Hiperaldosteronizm wtórny jest spowodowany przyczynami niezwiązanymi z nadnerczami.

Hiperaldosteronizm zwykle występuje u osób w wieku od 30 do 50 lat. Choroba z reguły występuje u kobiet, osób chorych na marskość wątroby i niewydolność krążenia oraz osób zażywających doustne środki antykoncepcyjne i diuretyki. Hiperaldosteronizm wtórny jest spowodowany czynnikami pozanadnerczowymi, na przykład wzmożonym działaniem układu RAA, nefropatii, stosowania antykoncepcji hormonalnej, nadmiernej podaży potasu, za dużej produkcji ACTH lub nerczycy.

Czy można zapobiec hiperaldosteronizmowi?

Nie można zapobiec wystąpieniu schorzenia. Bardzo ważne jest objęcie stałą opieką lekarską osób chorych na nadciśnienie tętnicze lub niewydolność nerek.

Trzeba stosować się do zaleceń lekarza i prowadzić skuteczną terapię tych chorób. W ten sposób można zmniejszyć symptomy hiperaldosteronizmu. Zespół Conna, czyli tzw. hiperaldosteronizm może doprowadzić do wystąpienia powikłań. Należy wśród nich wymienić niewydolność krążenia i nerek oraz miażdżycę naczyń.

Hiperaldosteronizm może być rozpoznany tylko na podstawie wywiadu i badań laboratoryjnych. W postawieniu diagnozy pomocne są badania biochemiczne surowicy pozwalające określić stężenie potasu i sodu, a także badanie ultrasonograficzne jamy brzusznej łącznie z oceną nadnerczy.

 Jakie możemy wykonać dodatkowe badania aby potwierdzić hiperaldosteronizm?

Dodatkowo, można wykonać tomografię komputerową jamy brzusznej. W celu potwierdzenia podejrzenia hiperadosteronizmu wykonuje się test obciążenia sodem. Alternatywnym rozwiązaniem jest oznaczenie aktywności reninowej osocza.

Hiperaldosteronizm wtórny jest stanem zwiększonego wydzielania aldosteronu. Przyczyną jest zaburzenie układu reninowo-angiotensynowego przez różne stany chorobowe. Nie ma związku z pierwotną nadprodukcją aldosteronu w nadnerczach.

Nadmierne pobudzenie układu reninowo-angiotensynowego prowadzi do zwiększenia wydzielania aldosteronu, co prowadzi do podwyższenia ciśnienia tętniczego. Układ, o którym mowa ma za zadanie utrzymywanie kontroli nad objętością płynów ustrojowych i ciśnienia tętniczego. Aldosteron jest hormonem wydzielanym przez korę nadnerczy, powodującym zatrzymywanie sodu w organizmie. Zwiększa jego wchłanianie zwrotne w nerkach.



 Zostaw odpowiedź

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.