Visit Us On FacebookVisit Us On GooglePlusCheck Our Feed
 

Hiperkaliemia jest zwana także hiperpotasemią oraz oznacza stan organizmu człowieka,  w którym stężenie jonów potasu we krwi przekracza normę.

Hiperkaliemia towarzyszy wielu chorobom i patologicznym stanom prowadzącym do zaburzeń zdrowotnych. Występuje między innymi w przypadku odwodnienia i niedotlenienia tkanek. Hiperkaliemia towarzyszy hemolizie i zespołowi zmiażdżenia.

Może być rezultatem leczenia lekami cytostatycznymi. Hiperkaliemia przyczyny może mieć związane z niewydolnością nerek i mocznicą.

Inne choroby, które powodują podwyższenie poziomu potasu we krwi to hipoaldosteronizm, długotrwała hipoglikemia i kwasica metaboliczna. Niedoczynność kory nadnerczy i stosowanie środków farmaceutycznych, takich jak leki moczopędne, które oszczędzają potas, czy też trimetoprim i niesterydowe leki przeciwzapalne również mogą powodować stan hiperkaliemii.

Niekiedy jest skutkiem podania pacjentowi płynów o dużym stężeniu jonów potasu. Szybkie podanie dożylne płynu infuzyjnego charakteryzującego się stężeniem potasu przekraczającym 60 mmol/l może doprowadzić do zatrzymania akcji serca.

Hiperkaliemia może prowadzić do zwiększenia załamka T i bloku międzykomorowego.

 

Jeżeli stężenie potasu we krwi wynosi około 12 mmol/l, dochodzi do zatrzymania akcji serca. Płyn hiperkaliemiczny zwany kardioplegina jest stosowany w kardiochirurgii. Powoduje zatrzymanie akcji serca podczas operacji w krążeniu pozaustrojowym.

Nadmiar potasu powodujący hiperkaliemię rzadko jest skutkiem błędów dietetycznych. Z reguły wiąże się z innymi chorobami, dlatego wymaga leczenia. Terapia skupia się głównie na leczeniu choroby podstawowej.

Potas jest najbardziej znaczącym jonem dodatnim płynu wewnątrzkomórkowego. Jego mniejsze ilości znajdują się w płynie pozakomórkowym. Potas reguluje równowagę kwasowo-zasadową, a także ciśnienie osmotyczne. Bierze udział w biosyntezie białka i glikogenu oraz jest niezbędny do prawidłowego przeprowadzenia reakcji energetycznych w organizmie.

Pełni dużą rolę w utrzymaniu odpowiedniej aktywności mięśni. Aktywuje liczne układy enzymatyczne i bierze udział w przewodnictwie tkanki nerwowej. Dzienne zapotrzebownie na potas jest równe około 2 gramom. Potas zostaje wydalony z organizmu wraz z moczem, potem i kałem.

Bogatym źródłem potasu są warzywa, owoce, mięso i produkty zbożowe. W przypadku zawałów i choroby niedokrwiennej serca zaleca się chorym stosowanie preparatów potasu z magnezem w celu utrzymania odpowiedniej aktywności mięśnia sercowego.

Zarówno nadmiar, jak i niedobór potasu spowodowane błędami dietetycznymi, zdarzają się bardzo rzadko. Przeciętna, zbilansowana dieta dostarcza do organizmu około 8 gram potasu, co w zupełności pokrywa dzienne zapotrzebowanie na makroelement.



Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:
  • potas hipoglikemia

  Jedna odpowiedź do “Hiperkaliemia”

  1. Ja mam niedobór potasu. Na początku miałam skurcze, drżenie mięśni, potem doszło kołatanie serca. Myślałam że to niedobór magnezu bo niestety pije dużo kawy. Zmieniłam dietę na bogatszą w potas ale wyniki nie były najlepsze. Zaczęłam przyjmować potas w tabletkach i po kilku tygodniach wyniki poszły do góry a ja czuje się zdecydowanie lepiej.

     

 Zostaw odpowiedź

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.