Visit Us On FacebookVisit Us On GooglePlusCheck Our Feed
 

Hipertyreoza (łac. hyperthyreosis) jest chorobą rozwijającą się w wyniku nadprodukcji hormonów tarczycy.

Przyczyny hipertyreozy mogą być związane z terapią polegającą na podawaniu pacjentowi nadmiernych dawek hormonów tarczycy, zaburzeń w metabolizmie hormonów lub upośledzonej czynności receptorów, które je wiążą.

Hipertyreoza może występować w różnych postaciach, między innymi jako choroba Gravesa ? Basedowa i wole guzkowe toksyczne. Hipertyreoza może być także spowodowana nadczynnością w przebiegu wola Hashimoto, guzów przysadki mózgowej wydzielających TSH oraz guzów trofoblastu.

Hipertyreoza w postaci choroby Gravesa ? Basedowa ma podłoże autoimmunologiczne.

Rozwija się ona wówczas, gdy organizm produkuje immunoglobuliny klasy IgG, które naśladują fizjologiczne działanie hormonu tyreotropowego przysadki.

Pobudzają one tarczyce do produkowania hormonów takich, jak tyroksyna i trójjodotyronina.

Obecność wspomnianych przeciwciał w połączeniu z nadmiarem hormonów tarczycy we krwi skutkuje wystąpieniem objawów klinicznych.

Wśród charakterystycznych cech towarzyszących chorobie można wymienić obecność wola miąższowego i zmian ocznych zwanych orbitopatią tarczycową.

Choroba Gravesa ? Basedowa to postać hipertyreozy, która najczęściej występuje u dzieci.

Wole guzkowe toksyczne jest to rodzaj hipertyreozy zwany też chorobą Plummera. Schorzenie rozwija się w wyniku powstania w miąższu tarczycy zmian o charakterze guzkowatym. Guzki produkują hormony tarczycy i są autonomiczne.

Nie podlegają one fizjologicznej kontroli sprzężenia zwrotnego, które jest zależne od TSH.

Guzki są niemal zawsze łagodne. Niemniej jednak długotrwały przebieg choroby może spowodować ich przemianę w guzki o złośliwym charakterze.

Diagnoza hipertyreozy jet oparta na kilku badaniach.

Należy przeprowadzić badanie palpacyjne, a następnie zbadać poziom hormonów tarczycy.

Lekarz może zalecić przeprowadzenie badania ultrasonograficznego tarczycy i scyntygrafii tarczycy. Choroba nie ma jednolitego przebiegu.

W przypadku hipertyreozy obraz kliniczny jest zmienny i w dużej mierze zależy od predyspozycji indywidualnych pacjenta. U niektórych chory występuje zespół objawów, u innych zaś jeden charakterystyczny symptom.

Hormony tarczycy odgrywają główną rolę w rozwoju choroby i wpływają na pojawienie się niepokojących dolegliwości.

Do ich grona należy trójjodotyronina, tyroksyna i kalcytonina, niemniej ostatnia z wymienionych substancji nie ma dużego znaczenia dla rozwoju hiperthyreozy i jej powikłań.



Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:
  • choroby na h i ch
  • hiprrtyrosa

 Zostaw odpowiedź

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.