Visit Us On FacebookVisit Us On GooglePlusCheck Our Feed
 

Hipochondria (łac.  hipochondriasis), znana również pod nazwą zaburzenia hipochondrycznego, jest zaburzeniem somatoformicznym charakteryzującym się występowaniem u chorego stałego i nieuzasadnionego przekonania o istnieniu poważnej i postępującej choroby lub wielu schorzeń.

Osoba, która cierpi na hipochondrię stale skarży się na objawy somatyczne i interpretuje fizjologiczne doznania czy zmiany, jako patologiczne.

Bardzo często współwystępuje z depresją, albo towarzyszy jej uczucie lęku. Hipochondria powstaje w rezultacie egocentrycznej lub narcystycznej orientacji.

Doświadczenia urazów psychicznych, w tym między innymi nadużycia seksualne i przemoc są podłożem, na którym rozwija się hipochondria. Nerwica hipochondryczna jest zaburzeniem, w przypadku którego na pierwszy plan wysuwa się uczucie bólu, który jest zlokalizowany w różnych częściach ciała.

Hipochondria (nerwica hipochondryczna) nie wiąże się z żadną chorobą somatyczną.

Niepowodzenia życiowe, albo brak satysfakcji życiowej mogą powodować zaburzenia nerwicowe, takie jak hipochondria. Nerwica hipochondryczna staje się wówczas sposobem ucieczki od realnych problemów, z którymi chory sobie nie radzi, albo nie chce stawić im czoła.

Nerwica hipochondryczna bardzo rzadko występuje samodzielnie.

Najczęściej towarzyszy innego rodzaju zaburzeniom psychicznym. Należy do chorób, które są trudne do zdiagnozowania. Przypuszcza się, że jest efektem odwrócenia uwagi od świata zewnętrznego i zwróceniem jej na samego siebie.

Hipochondria może być także wyrazem poczucia winy oraz potrzeby ukarania siebie, albo przemieszczenia niepokoju, który jest spowodowany niezaspokojeniem potrzeby bycia kochanym.

 

Zaburzenia depresyjne bardzo często współwystępują z nerwicą hipochondryczną. Są to zaburzenia należące do grona zaburzeń afektywnych. Wyróżniają się obniżeniem nastroju i aktywności, zaburzeniem rytmów okołodobowych oraz występowaniem lęku.

Jednym z typów zaburzeń depresyjnych jest depresja duża.

Polega na stałym uczuciu zmęczenia, poczuciu nieuzasadnionej winy, obniżeniu sprawności myślenia, a także niemożności podjęcia decyzji. Mogą temu towarzyszyć nawracające myśli o śmierci i samobójstwie.

Nerwica hipochondryczna jest formą zaburzenia somatoformicznego. Zaburzenie somatoformiczne jest formą zaburzeń nerwicowych charakteryzującym się odczuwaniem objawów wskazujących na istnienie chorób somatycznych, przy jednoczesnym braku czynnościowych podstaw, które uzasadniałyby ich występowanie.

Symptomy, które towarzyszą zaburzeniom somatoformicznym mają genezę psychogenną, nie zaś biologiczną. Mogą to być dysformiczne zaburzenia ciała, psychalgia, albo zaburzenia somatyzacyjne.



 Zostaw odpowiedź

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.