Visit Us On FacebookVisit Us On GooglePlusCheck Our Feed
 

Jadłowstręt psychiczny (łac. anorexia nervosa) jest zaburzeniem odżywiania, którego cechą jest dążenie do utraty wagi.

Osoba chora na jadłowstręt psychiczny posiada zaburzony obraz własnego ciała.

Anoreksji towarzyszy lęk mający formę uporczywej idei nadwartościowej. Osoba chora wyznacza sobie zbyt niski limit wagi. Największe zagrożenie zachorowania na anoreksję dotyczy osób w wieku od 14 do 18 lat.

Choroba została opisana po raz pierwszy przez Richarda Mortona w XVII wieku.

Można wyróżnić dwie formy anoreksji:

  • jadłowstręt psychiczny
  • jadłowstręt psychiczny atypowy

W przebiegu anoreksji dochodzi do szybko postępującego wyniszczenia organizmu. Pozostawia ono często nieodwracalne zmiany.

Nieleczona anoreksja prowadzi do śmierci u co dziesiątego pacjenta.

Większość stwierdzonych zachorowań na anoreksję wystąpiło przed 25. rokiem życia. Jadłowstręt psychiczny występuje najczęściej u homoseksualistów i biseksualistów. Badania potwierdziły, że anoreksja może być uwarunkowana genetycznie.

Chory usiłuje kontrolować własny świat i radzić sobie z traumą poprzez wprowadzenie restrykcji w przyjmowaniu pokarmów.

Przyczyną anoreksji może być również stale odczuwana potrzeba wewnętrznej czystości lub perfekcjonizm. Inne czynniki związane z rozwojem anoreksji to pragnienie bycia lekkim i poniesienia kary bądź śmierci.

Osoby chore na anoreksję bardzo często rezygnują ze spożywania mięsa, albo przechodzą na wegetarianizm. Ilość przyjmowanego pożywienia drastycznie się zmniejsza co prowadzi do znaczącego spadku masy ciała, zwykle o ponad 15%.

Jadłowstręt psychiczny może przekształcić się w bulimię lub się z nią przeplatać.

Osoby cierpiące na bulimię prowokują wymioty, zażywają dużo środków moczopędnych i przeczyszczających oraz stosują wyczerpujące ćwiczenia fizyczne. W ostatnich latach coraz częściej mówi się o nowym typie jadłowstrętu.

Jest to niezidentyfikowany typ anoreksji, której przyczyna tkwi w mediach. Powodują one, że chory nienaturalnie postrzega ludzkie ciało i posiada zaniżoną samoocenę. Wspomniany typ jadłowstrętu psychicznego najczęściej dotyczy dziewcząt i chłopców w wieku 11-20 lat.

Rozpoznanie anoreksji wymaga stwierdzenie silnego lęku przed przybraniem na wadze lub otyłością, nawet jeżeli ma niedowagę, nie chce utrzymać wagi w granicach normy, a jej BMI jest równy bądź mniejszy od 17,5.

Diagnoza anoreksji wymaga stwierdzenia, że pacjent nieprawidłowo ocenia wagę własnego ciała, sylwetkę i wymiary oraz lekceważy skutki nagłego spadku wagi. U dziewcząt cierpiących na anoreksję występuje wtórny brak miesiączki.



 Zostaw odpowiedź

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.