Visit Us On FacebookVisit Us On GooglePlusCheck Our Feed
 

Jaskra dziecięca (wrodzona) jest wadą wzroku powodująca nieprawidłowy rozwój dróg odpływu płynu śródocznego. Wkrótce po urodzeniu dochodzi do zastoju płynu i wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego.

Oczy zaczynają się powiększać, a rogówka ulega przymgleniu.

Jednocześnie dochodzi do zmniejszenia grubości twardówki. Przyczyny jaskry dziecięcej (wrodzonej) są związane z niedorozwojem oka w fazie płodowej.

Dochodzi wtedy do zarośnięcia tkanki, której zadaniem jest filtrowanie płynu śródgałkowego z komory przedniej oka do krwiobiegu.

W terminologii medycznej zmiany tego typu są określane mianem dysgenezy kąta rogówkowo ? tęczówkowego.

W oku gromadzi cię wodnista ciecz prowadząca do zwiększenia ciśnienia śródgałkowego. Wzrost ciśnienia w oku prowadzi do powiększenia gałki ocznej. Nieprawidłowość tego typu nosi nazwą woloocza. Ponadto może dojść do powiększenia tęczówki i niebieskiego zabarwienia twardówek w wyniku rozciągnięcia ścian gałki ocznej.

Zmętnienie tęczówki jest wywołane przerwaniem błony Descemeta.

Z niej jest zbudowana tęczówka. Struktura nie wytrzymuje siły rozciągającej oko. W pęknięcie przedostaje się płyn śródgałkowy prowadzący do zmętnienia oka. Uszkodzenie nerwu wzrokowego jest wywołane uciskiem płynów na nerw oraz na naczynia krwionośne, które go odżywiają.

W miarę rozwoju choroby sygnały wzrokowe nie są przekazywane do mózgu, co powoduje, że dziecko przestaje widzieć. Dochodzi do uszkodzenia komórek siatkówki zwanych aksonami, ponieważ nie otrzymują one informacji zwrotnych z mózgu.

W konsekwencji dochodzi do ich zaniku.

Jaskra dziecięca (wrodzona) jest poważną chorobą prowadzącą do szeregu procesów degeneracyjnych w obrębie narządu wzroku.

Jaskra dziecięca (wrodzona) może wystąpić z różnymi wrodzonymi nieprawidłowościami w obrębie budowy oka.

Wyróżnia się kilka postaci choroby. Kryterium wyróżnienia jest okres życia, w którym pojawiła się choroba. Na tej podstawie została wyróżniona jaskra noworodków i pierwotna jaskra dziecięca, która występuje między 3. a 10. rokiem życia.

Głównym czynnikiem ryzyka powstania opisanej choroby jest zbyt wysokie ciśnienie wewnątrzgałkowe.

Stopień zaawansowania rozwojowych zaburzeń jest zależny od rozwoju dysgenezy struktur kąta przesączania.

Dlatego też jaskra ujawnia się w różnym czasie. Zmianom degeneracyjnym nie towarzyszą inne nieprawidłowości w budowie gałki ocznej, ani też zaburzenia układowe.

W razie wystąpienia niepokojących symptomów należy niezwłocznie zgłosić się do okulisty, który przeprowadzi specjalistyczne badanie.



 Zostaw odpowiedź

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.