Visit Us On FacebookVisit Us On GooglePlusCheck Our Feed
 

Kardiomiopatia  (łac. cardiomyopathia) jest grupą chorób mięśnia sercowego, które prowadzą do zaburzeń pracy serca. Kardiomiopatia może występować w towarzystwie wad budowy i czynności osierdzia lub wsierdzia.

Kardiomiopatia może również towarzyszyć innym narządom. Jednym z rodzajów choroby jest kardiomiopatia rozstrzeniowa zwana także przekrwienną i zastoinową. Polega ona na ścieńczeniu mięśnia sercowego, szczególnie w obrębie komór.

Dochodzi do wybiórczego powiększenia jąder kardiomiocytów, bez jednoczesnego przerostu komórki. Kardiomiopatia rozstrzeniowa charakteryzuje się również tym, że dochodzi do zmniejszenia kurczliwości serca, zwłóknienia okołonaczyniowego i śródmiąższowego.

Kardiomiopatia rozstrzeniowa może być spowodowana przez wirusy powodujące zapalenie mięśnia sercowego, albo przez leki cytostatyczne. Leki cytostatyczne są także znane jako cytostatyki i leki przeciwnowotworowe. Są to naturalne i syntetyczne substancje używane w chemioterapii nowotworów.

Działają toksycznie na komórki nowotworu i charakteryzują się szybkimi podziałami. Uszkadzają również inne szybko dzielące się zdrowe komórki, stąd mogą powodować działania niepożądane, między innymi anemię, wymioty i nudności.

Cytostatyki charakteryzują się wąskim indeksem terapeutycznym i nie należą do bezpiecznych leków.

 

Powodują one nie tylko kardiomiopatię rozstrzeniową, ale także niepłodność, uszkodzenie nerek oraz wrzody żołądka i dwunastnicy. Lista skutków ubocznych jest bardzo długa. Wśród kardiomiopatii można także wyróżnić kardiomiopatię przerostową.

Charakteryzuje się tym, że należy do grona genetycznie uwarunkowanych chorób serca polegających na występowaniu samoistnego, asymetrycznego przerostu lewej komory serca. Kardiomiopatia przerostowa występuje zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet, z taką samą częstotliwością.

Jej przyczyną są mutacje genów, które odpowiadają za powstawanie białek, jakie wchodzą w skład mięśnia sercowego i pełnią w nim funkcje elementów regulatorowych, kurczliwych bądź strukturalnych. Mutacje są dziedziczone autosomalnie dominująco. Na obraz choroby mają wpływ także inne geny modyfikujące, a także czynniki środowiskowe.

U krewnych osób chorych przeprowadza się tak zwane badania przesiewowe, aby wykryć utajoną chorobę. Kardiomiopatia przerostowa zwykle jest rozpoznawana za pomocą echokardiografii dwuwymiarowej. W badaniu można wykazać asymetryczny przerost lewej komory. Jama komory jest nieposzerzona i hiperdynamiczna podczas skurczu.

Nie we wszystkich przypadkach można zaobserwować zwężenie drogi odpływu lewej komory. Zwraca się uwagę na gradient ciśnień, od którego zależą rokowania i dalsze leczenie.



 Zostaw odpowiedź

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.