Visit Us On FacebookVisit Us On GooglePlusCheck Our Feed
 

Leczenie kręczu szyi u niemowląt ma charakter nieoperacyjny i zostaje wdrożone od pierwszych dni po urodzeniu.

Polega na wykonaniu biernych ćwiczeń hiperkorekcyjnych przy ustabilizowanych barkach.

Ich celem jest rozciągnięcie skróconego mięśnia. Konieczne jest także ułożenie dziecka w łóżeczku w ten sposób, aby wykonywało rozciągające ćwiczenia czynne podczas zwracania głowy w kierunku światła lub przechodzących ludzi.

Chcąc uzyskać bierną korekcję należy zastosować odpowiedni kołnierz ortopedyczny. W przypadku, gdy występuje twardy kręcz szyi, leczenie nieoperacyjne może być niewystarczające.

Leczenie kręczu szyi pochodzenia kostnego i mającego charakter wrodzony polega na wczesnym rozpoczęciu ćwiczeń biernych i czynnych, które ułatwiają zmniejszenie wadliwego ustawienia.

Współcześnie stosuje się zwykle długotrwałe opatrunki korekcyjne, a także aparaty, przy jednoczesnym stosowaniu ćwiczeń. Leczenie kręczu szyi pochodzenia kostnego i mającego wrodzony charakter nie polega na przeprowadzeniu operacji, co wynika z bliskiego sąsiedztwa ośrodka oddechowego i krążeniowego. Ryzyko operacyjne jest w tym przypadku bardzo duże.

Jeżeli występuje spastyczny kręcz szyi, leczenie polega na miejscowym wstrzykiwaniu botuliny.

 

Leczenie farmakologiczne jest nieskuteczne i nie znajduje obecnie zastosowania. W przypadku, gdy występuje mięśniowy kręcz szyi, leczenie ma charakter zachowawczy, a tylko w skrajnych przypadkach jest konieczne leczenie operacyjne. Po operacyjnym  usunięciu przyczyny wady stosuje się kinezyterapię i zabiegi z zakresu fizykoterapii, które mogą zniwelować asymetrię twarzy i szyi.

Lekarz chcąc zdiagnozować przyczynę kręczu szyi wykonuje badanie USG w obrębie mięśnia, albo zdjęcie RTG w przypadku podejrzenia zmian kostnych w obrębie odcinka szyjnego kręgosłupa.

Leczenie zachowawcze kręczu mięśniowego wymaga udzielenia instruktażu dla rodziców oraz obejmuje terapię ogólnorozwojową, elementy klasycznego masażu i ćwiczenia bierne.

Mięsień mostkowo-obojczykowo-sutkowy należy do powierzchownych mięśni szyjnych. Silny mięsień jest bardzo dobrze widoczny u żywego człowieka. Bardzo wyraźnie zarysowuje się na szyi przy obrocie głowy w lewą lub prawą stronę. Często jest określany skrótem MOS.

Obraca głowę w przeciwległą stronę oraz unosi twarz ku górze. W niektórych sytuacjach pełni rolę pomocniczego mięśnia wdechowego poprzez unoszenie mostka. Unaczynienie jest związane z tętnicą podobojczykową i zewnętrzną tętnicą szyjną.



Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:
  • jaki kołnierz w kręczu szyi?

 Zostaw odpowiedź

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.