gru 302013
 
Oceń post

lambliozaLambioza (łac. gardiosis) zwana poprawnie giardiozą jest chorobą pasożytniczą jelita cienkiego. Lamblioza jest wywoływana przez pierwotniaki należące do gatunku Giardia intestinalis.

Drobnoustroje chorobotwórcze są także określane mianem Giardia dudoenalis i Giardia lamblia. Lamblioza występuje w umiarkowanych szerokościach geograficznych, zarówno w krajach rozwijających się, jak i w krajach rozwiniętych.

Nie ma to wpływu na częstotliwość występowania tego schorzenia. Giardia inestinalis, który powoduje chorobę, taką jak lamblioza u dzieci i dorosłych, należy do wiciowców. Do zakażenia nim dochodzi poprzez połknięcie cyst.

Pojawiają się w kale około dwóch tygodni po zarażeniu i są usuwane okresowo wraz z kałem w zmiennych ilościach i nieregularnie. W przypadku, gdy fekalia stykają się z wodą pitną, lamblioza u dzieci i dorosłych może się łatwo rozprzestrzeniać.

Woda, która jest pobierana z głębszych warstw jest całkowicie pozbawiona cyst, ponieważ zostają zatrzymane w warstwie piasku w glebie lub na filtrach piaskowych w wodociągach. Rezerwuarem zarazków są wody powierzchniowe.

Lamblioza u dorosłych jest też często przenoszona między partnerami seksualnymi.

 

Poza tym lamblioza u dzieci i dorosłych może być przeniesiona także od zwierząt domowych. Człowiek może być także źródłem zakażenia dla domowych pupili. Pokarm może być źródłem choroby, takiej jak lamblioza.

Banany i inne owoce czy warzywa mogą bowiem zawierać cysty pierwotniaka na powierzchni. Dlatego konieczne jest ich dokładne mycie przed zjedzeniem. Lamblioza u dorosłych i dzieci może mieć ostry lub łagodny przebieg.

W pierwszym przypadku symptomy utrzymują się maksymalnie przez trzy tygodnie. Z reguły lamblioza u dorosłych i dzieci przebiega bezobjawowo.
Gardia lamblia jest pierwotniakiem z grupy wiciowców znanym także pod nazwą ogoniastka jelitowego. Wywołuje gardiozę będącą jedną z najczęściej występujących chorób pasożytniczych kotów, psów i ludzi.

Pasożytuje u ssaków na komórkach nabłonkowych jelita, albo pęcherzyka żółciowego do których przyczepia się za pomocy specjalnej przyssawki. Dojrzałe pierwotniaki rozwijające się z cyst są nazywane trofozoitami.

Ich charakterystyczną cechą jest obecność podwójnych organelli, a mianowicie dwóch jąder komórkowych oraz dwóch aparatów parazapalnych. Posiada również dwa komplety wici. Są one ułożone symetrycznie względem osi ciała.

Każda wić wychodzi z oddzielnego kinetosomu. Ogoniastek jelitowy posiada specjalny dysk czepny stanowiący rodzaj przyssawki. Umożliwia mu to przyczepienie się do mikrokosmków wyściełających jelito. Komórki pierwotniaków należących do tego rodzaju nie zawierają mitochondriów, ale mają mitosomy, które są strukturami o podobnych funkcjach.



 Leave a Reply

* Copy This Password *

* Type Or Paste Password Here *