Visit Us On FacebookVisit Us On GooglePlusCheck Our Feed
 

Liszajec zakaźny (łac. impetigo contagiosa ) jest zakaźną chorobą dotyczącą powierzchownych warstw skóry. Najczęściej występuje u dzieci w wieku około 2-6 lat.

Ryzyko zachorowania na chorobę, jaką jest liszajec zakaźny obejmuje również sportowców, którzy trenują futbol amerykański, zapasy i rugby. Liszajec zakaźny jest chorobą skóry powodowaną przez gronkowca złocistego. Bakteria występuje w jamie nosowo-gardłowej, a także na skórze zwierząt i ludzi.

Nosicielstwo występuje bardzo często wśród personalu szpitalnego, co ma bardzo duży wpływ na zakażenia wewnątrzszpitalne.

Choroba liszajec zakaźny jest powodowana przez toksynę wydzielaną przez gronkowce. Gronkowiec złocisty z reguły prowadzi do zakażeń ropnych skóry, tkanek miękkich i podskórnych, zakażeń układowych, zatruć związanych z produkcją toksyn oraz zakażeń.

Przyczyny liszajca zakaźnego mogą być związane z innymi chorobami.

Liszajec zakaźny może być powikłaniem innej choroby skóry, między innymi kontaktowego zapalenia skóry, świerzbu, wszawicy lub ospy.

 

Rozwój liszajca zakaźnego jest uwarunkowany czynnikami związanymi z klimatem, a także ze złym stanem zdrowia, rozprzestrzenianiem się choroby w rodzinie, albo z niewłaściwą higieną osobistą. Do klimatycznych czynników sprzyjających rozwojowi liszajca zakaźnego można zaliczyć klimat tropikalny i subtropikalny oraz ciepłe i wilgotne środowisko.

Chorobie, o której mowa sprzyja również pora letnia i jesienna. Do jej rozwoju prowadzą drobne urazy oraz ugryzienia owadów.

Podstawą zapobiegania chorobie jest unikanie kontaktu z zainfekowaną skórą własną i osoby chorej. Należy stosować tylko swoje przedmioty osobistego użytku, co jest podstawą właściwej higieny osobistej. Profilaktyka opiera się także na stosowaniu diety bogatej w białko, minerały i witaminy.

Należy całkowicie zrezygnować z zażywania leków, które działają immunosupresyjnie, w tym także glikokortykosteroidów, na tyle, na ile jest to możliwe. Należy skonsultować się z lekarzem w sprawie obniżenia dawki wymienionych wyżej środków farmaceutycznych.

Profilaktyka w przypadku liszajca zakaźnego jest związana z efektywnym leczeniem niedoborów immunologicznych.

W terapii nabytego zespołu upośledzenia odporności konieczne jest stosowanie leków przeciwretrowirusowych. W razie białaczki lub chłoniaka profilaktyką przeciw liszajcowi zakaźnemu jest leczenie przeciwnowotworowe. Zapobieganie chorobie wymaga leczeniu schorzeń, które mogą prowadzić do jego rozwoju.

Diagnostyka choroby jest oparta na wywiadzie lekarskim oraz przeprowadzeniu badania fizykalnego. Uzupełniającym narzędziem diagnostycznym jest pobranie wymazu ze zmian skórnych, w celu przeprowadzenia badania mikroskopowego.



Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:
  • liszajec zakaźny przyczyny
  • bakteria liszajec
  • impetigo contagiosa leczenie
  • liszajec zakaźny leki
  • przyczyny liszajca zakaźnego

 Zostaw odpowiedź

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.