Visit Us On FacebookVisit Us On GooglePlusCheck Our Feed
 

Leczenie łojotoku polega na stosowaniu miejscowych kremów z preparatami przeciwgrzybiczymi i przeciwzapalnymi. W niektórych przypadkach łojotok leczenie wymaga dodatkowego stosowania leków doustnych.

Na początku terapii leczenie łojotoku polega na stosowaniu preparatu złuszczającego, np. oliwy salicylowej.

Jej zadaniem jest ułatwienie substancjom leczniczym dostępu do naskórka. Nawroty łojotokowego zapalenia skóry mogą wystąpić wtedy, gdy skóra nie będzie odpowiednio pielęgnowana.

Leczenie łojotoku wymaga stosowania szamponów leczniczych.

Są to łagodne preparaty zawierające substancje grzybicze i złuszczające.

W przypadku, gdy wystąpi łojotok leczenie polega głównie na farmakoterapii. Poza tym, jeśli zostaje zdiagnozowany łojotok leczenie może opierać się na stosowaniu odpowiedniej diety i suplementów z witaminami.

Łojotok może być też leczony hormonalnie. Lekarze zalecają spacery, gimnastykę na świeżym powietrzu oraz prowadzenie higienicznego trybu życia.

Dieta w przebiegu terapii łojotoku jest oparta na jadłospisie bogatym w białka, witaminy i sole mineralne.

Wymaga ona ograniczenia spożycia tłuszczów i cukrów. Pacjent powinien unikać słodyczy, używek i ostrych przypraw.

Zmiany spowodowane łojotokiem mogą wystąpić nie tylko na twarzy, ale również na ramionach, na plecach i na dekolcie.

Wówczas poleca się tradycyjny sposób leczenia polegający na kąpieli ziołowej.

Można wykorzystać napar z takich ziół, jak łopian, szałwia, skrzyp, podbiał. Należy dodać, że na stan pacjenta duży wpływ ma odpowiednie dotlenienie, niepalenie papierosów oraz wyeliminowanie stresu.

Łojotok jest patologicznym stanem polegającym na nadmiernym wydzielaniu łoju przez gruczoły łojowe.

Nadmiar sebum wydostaje się na powierzchnię skóry powodując łojotokowe zapalenie skóry.

Łojotok prowadzi do szybkiego przetłuszczania się włosów.

Skóra jest lśniąca i ma lekko żółty odcień.

Poza tym zwiększa skłonność do zachorowania na łupież łojotokowy i łojotokowe zapalenie skóry. Należy dodać, że tendencja do wystąpienia łojotoku ma podłoże genetyczne i jest zależna od działania androgrenów i progesteronu.

Łój skórny zwany sebum jest naturalnym lubrykantem owłosionej i nieowłosionej skóry ssaków wydzielanym przez gruczoły łojowe.

Zapewnia on odpowiednią miękkość skóry tworząc na jej powierzchni antybakteryjną warstwę ochronną i przeciwgrzybiczą. Łój skórny składa się z nabłonkowych lipidów. Przeciętny skład obejmuje wolne kwasy tłuszczowe, glicerydy, woski, skwalen, cholesterol i jego estry oraz sterole.



Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:
  • łojotok patologiczny

 Zostaw odpowiedź

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.