Visit Us On FacebookVisit Us On GooglePlusCheck Our Feed
 

Leczenie manii ma charakter farmakologiczny. Epizody manii są leczone za pomocą leków stabilizujących nastrój, czyli mówiąc językiem potocznym stabilizatorami.

Leczenie manii zwykle jest oparte na solach litu i lekach przeciwpadaczkowych. Jeżeli leczenie manii jest ukierunkowane na szybkie opanowanie zaburzeń zachowania, szczególnie tych, które wymykają się spod kontroli pomimo stosowania innych środków, można na początku terapii wykorzystać leki przeciwpsychotyczne.

Najczęściej stosuje się olanzapinę i haloperidol. W przypadku choroby, jaką jest mania leczenie środkami farmakologicznymi stosowanymi w przebiegu padaczki powinno być bardzo dobrze przemyślane.

Wśród leków należących do tego rodzaju, wykorzystywanych w terapii manii wymienia się kwas walproinowy, lamotryginę i karbamazepinę. Ostatni z wymienionych środków jest najrzadziej wykorzystywany u osób, u których występuje mania.

Leczenie za jego pomocą musi być ściśle kontrolowane przez lekarza. Wynika to z tego, że karbamazepina powoduje odwapnienie kości w razie dłuższego stosowania. Znacząco przyspiesza rozkład witaminy D3.

Jeżeli silne podniecenie towarzyszy chorobie, jaką jest mania, leczenie może uwzględniać podanie choremu benzodiazepiny.

 

Leki benzodiazepinowe mają działanie przeciwlękowe, nasenne i uspokajające. Naśladują działanie naturalnych endozepin występujących w ośrodkowym układzie nerwowym.

Działanie benzoadizepin jest oparte na łączeniu się z receptorem benzodiazepinowym, będącym częścią większego kompleksu receptorowego. Poszczególne leki należące do tej grupy środków farmakologicznych znacząco różnią się powinowactwem do receptora BDZ, a także profilem i siłą działania.

Podstawową rolę w leczeniu manii odgrywają leki normotymiczne, czyli stabilizatory nastroju. Normotymiki są grupą leków psychotropowych charakteryzującą się stabilizującym działaniem na napęd psychoruchowy i nastrój.

Leki normotymiczne są stosowane głównie w leczeniu dwubiegunowego zaburzenia afektywnego. Należą do nich węglan litu, a także karbamazepina i sole kwasu walproinowego.

Nową generację leków stabilizujących nastrój stanowią topiramat i lamotrygina.

Obecnie często stosuje się olanzapinę, która jest zarejestrowana w Polsce. Podlega refundacji, lecz tylko w terapii schizofrenii i zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. Olanzapina jest organicznym związkiem chemicznym wskazanym w leczeniu psychoz z wyraźnymi objawami wytwórczymi.

Powoduje podwyższone łaknienie, dlatego może przyczynić się do szybkiego przyrostu masy ciała. Inne skutki uboczne to senność i wydłużenie czasu snu.



 Zostaw odpowiedź

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.