Visit Us On FacebookVisit Us On GooglePlusCheck Our Feed
 

Miastenia gravis (łac. myasthenia gravis) jest przewlekłą chorobą, która charakteryzuje się szybkim zmęczeniem i osłabieniem mięśni szkieletowych.

Występuje tak zwana nużliwość. Miastenia gravis jest skutkiem procesu autoimmunologicznego skierowanego przeciw receptorom acetylocholinowym.

W rezultacie dochodzi do spadku liczby receptorów w obrębie mięśni. Miastenia gravis może mieć związek z chorobami grasicy.

U około 10% chorych na wspomnianą chorobę wykryto grasiczaka będącego guzem nowotworowym grasicy.

Diagnostyka, w przypadku gdy występuje miastenia choroba, opiera się na wywiadzie lekarskim, stwierdzeniu objawu apokamnozy oraz dodatnim wyniku próby z tensilonem. Apokamnoza to innymi słowy słabnięcie mięśni podczas pracy.

Miastenia choroba jest stwierdzana także w oparciu o badania elektrofizjologiczne, a mianowicie na ocenie wyniku badania pojedynczego włókna mięśniowego oraz na stwierdzeniu dekrementu miastenicznego w elektrostymulacyjnej próbie nużliwości.

W diagnostyce różnicowej trzeba uwzględnić botulizm, stwardnienie rozsiane,  także miopatię oczno-gardłową, do których miastenia choroba jest stosunkowo podobna pod względem obrazu klinicznego.

Grasiczak, który może współwystępować z miastenią jest rzadkim nowotworem, który wywodzi się z tkanki nabłonkowej grasicy.

Bardzo często objawia się zespołami paraneoplastycznymi, z reguły miastenią. Zespół paraneoplastyczny jest zwany także zespołem paranowotworowym. Może mieć postać zmian skórnych, albo być konsekwencją reakcji immunologicznej na antygeny guza.

Zmiany zanikają po skutecznym wyleczeniu nowotworu. Może się zatem zdarzyć, że po usunięciu grasiczaka, miastenia ustąpi.

Miasthenia gravis charakteryzuje się tym, że w jej przebiegu często występuje tzw. ptoza.

 

Polega ona na opadaniu powieki oraz jest objawem porażenia mięśni znajdujących się w jej obrębie. Ptoza jest wadą rozwojową, która często występuje rodzinnie. W przebiegu miastenii pojawia się jako jednostronne, albo obustronne opadnięcie powiek oraz częściowe przysłonięcie gałki ocznej.

Ptoza jest nie tylko jednym z objawów miastenii, ale także zespołu Hornera. Nie należy mylić ptozy z tzw. pseudoptozą lub pseudoptozą statyczną.

Pseudoptoza jest schorzeniem przypominającym ptozę, ale posiadającym inną etiologię.

Z kolei pseudoptoza statyczna jest spowodowana obniżeniem kostnego przyczepu bocznego więzadła powiek. Występuje w wyniku urazu, np. złamania jarzmowo-oczodołowego. W przebiegu miastenii może wystąpić także diplopia. Polega na podwójnym widzeniu oraz należy do grona zaburzeń widzenia stereoskopowego.

Może być efektem działania substancji odurzających, albo skutkiem ubocznym zażywania niektórych leków.



Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:
  • Oczno gardlowa

 Zostaw odpowiedź

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.