Visit Us On FacebookVisit Us On GooglePlusCheck Our Feed
 

Niedobór białych krwinek zwanych też leukocytami i białkami ciałkami krwi świadczy o zaburzeniu funkcjonowania układu odpornościowego.

Niedobór białych krwinek może być spowodowany zażywaniem pewnych środków farmaceutycznych.

Do ich grona należą między innymi leki przeciwbólowe, leki przeciwpadaczkowe i psychotropowe, niektóre antybiotyki i antydepresanty oraz środki immunosupresyjne.

Przyczyna niedoboru białych krwinek może też tkwić w przebytej infekcji.

Gdy wystąpi niedobór białych krwinek należy skontaktować się z lekarzem. Niedobór leukocytów jest także zwany leukopenią.

Spadek ilości leukocytów może być spowodowany pod wpływem niedokrwistości aplastycznej, zajęcia szpiku przez nowotworowe komórki, aplazji lub zwłóknienia szpiku. Gama chorób, które mogą spowodować niedobór leukocytów jest bardzo szeroka.

Obejmuje ona między innymi malarię, sepsę, gruźlicę, dur brzuszny, papuzicę, choroby wątroby o przewlekłym przebiegu, powiększenie śledziony, nadczynność tarczycy, ziarnica złośliwa, oraz choroby układowe tkanki łącznej.

Niedobór leukocytów może być konsekwencją niedożywienia lub nieprawidłowego odżywiania.

Niedobór kwasu foliowego, cynku i miedzi mogą przyczynić się do leukopenii.

Leukocyty są jednymi z elementów morfotycznych krwi. Charakteryzują się tym, że są niemal bezbarwne i znacznie mniej liczne od erytrocytów. Wyróżniają się one zdolnością ruchu. Białe krwinki mogą żyć od kilku dni do 20 lat, w zależności od rodzaju komórek.

Głównym zadaniem leukocytów jest ochrona organizmu przed patogenami w postaci wirusów i bakterii. Leukocyty są głównym elementem układu odpornościowego. Pełnią one funkcję odpornościową, która jest realizowana za pośrednictwem trzech zjawisk.

Leukocyty są zdolne do fagocytozy, degranulacji i produkcji rodników oraz produkcji przeciwciał i reakcji limfocytów T. Fagocytoza polega na pochłanianiu i trawieniu komórek drobnoustrojów i martwych czerwonych krwinek.

Leukocyty można podzielić na agranulocyty i granulocyty.

Agranulocyty obejmują limfocyty i monocyty.

Z kolei w grupie granulocytów znajdują się neutrofile, eozynofile i bazofile. Są to komórki obojętnochłonne, zasadochłonne i kwasochłonne. Granulocyty charakteryzują się swoistymi ziarnistościami obecnymi w cytoplazmie. Z kolei agranulocyty są ich pozbawione.

Komórki tego typu posiadają jądra w kształcie kulistym lub nerkowatym. Są one wypełnione cytoplazmą o lekko zasadochłonnym charakterze.



Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:
  • niedobór bialych krwinek
  • leczenie krwinek bialych
  • spadek krwinek białych
  • niedobor bialych krwinek leczenie
  • niedobór bialych krwinnek

 Zostaw odpowiedź

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.