Visit Us On FacebookVisit Us On GooglePlusCheck Our Feed
 

Leczenie OCD może polegać na zastosowaniu odpowiednich leków. Farmaceutyczne leczenie OCD polega na zastosowaniu leków przeciwdepresyjnych. Najbardziej skuteczny wpływ na leczenie OCD mają SSRI i TLPD.

W przypadku, gdy wystąpi OCD, leczenie nie powinno ograniczać się wyłącznie do stosowania leków. Coraz częściej wskazuje się na wpływ psychoterapii poznawczo - behawioralnej na OCD. Leczenie jest wówczas bardziej skuteczne.

U chorych na OCD, leczenie farmaceutyczne nie likwiduje przyczyny problemu, ale umożliwia prawidłowe funkcjonowanie w społeczeństwie, dlatego nie zaleca się z niego rezygnować. Warto przyjrzeć się bliżej psychoterapii poznawczo - behawioralnej.

Współcześnie traktuje się je jako dwa odrębne rodzaje psychoterapii i tak też zostaną one  poniżej omówione. Terapia poznawcza zakłada, że zaburzenia tworzą się w wyniku procesu uczenia się. Pacjent cierpi na zaburzenia, ponieważ obrał niewłaściwy sposób percepcji i źle interpretuje zdarzenia.

W konsekwencji dochodzi do tak zwanych dezadaptacyjnych zachowań.

 

Można wyróżnić pięć zasadniczych celów terapii poznawczych. Po pierwsze, terapia poznawcza ma na celu usunięcie zaburzeń myślenia poprzez uczenie rozpoznawania i eliminacji dysfunkcjonalnego sposobu myślenia.

Po drugie, pacjent poprzez psychoterapię poznawczą ma nauczyć się identyfikować schematy poznawcze, które są źródłem irracjonalnych myśli. Podczas psychoterapii zostaje on również poinformowany o tym, w jaki sposób dochodzi do zaburzeń emocjonalnych i występowania zachowań dysfunkcjonalnych.

Czwarty cel terapii poznawczej polega na wskazaniu związku między emocjami pacjenta, a sposobem interpretowania zdarzeń. Ostatnim z celów jest wykazanie, że każde zdarzenie należy interpretować indywidualnie, a nie schematycznie.

Terapia behawioralna jest natomiast skoncentrowana na trzech zagadnieniach. Po pierwsze umożliwia wyjaśnianie pacjentowi mechanizmów powstawania nieprawidłowych nawyków. Po drugie, podczas terapii behawioralnej pacjent poznaje pewne procedury terapeutyczne oraz mechanizm ich działania.

Trzecim zagadnieniem jest natomiast wspólne ustalenie celu terapii oraz kontaktu terapeutycznego psychoterapeuty i pacjenta. Głównym założeniem terapii behawioralnej jest to, że objawy psychopatologiczne są określane jako zachowania nabyte w procesie uczenia się kształtowane w wyniku różnych bodźców, powodujących powstawanie tak zwanych nawyków dezadaptacyjnych. Zadaniem psychoterapeuty jest ich dokładne określenie.



Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:

 Zostaw odpowiedź

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.