Visit Us On FacebookVisit Us On GooglePlusCheck Our Feed
 

Pełzakowica (łac. amoebosis) jest pasożytniczą chorobą przewodu pokarmowego spowodowaną przez pierwotniaka z rodziny Entamoebidae.

Schorzenie może mieć różny przebieg. Pełzakowica może przebiegać bezobjawowo lub przez zakażenie z objawami o zróżnicowanym nasileniu. Niekiedy pełzakowica ma postać choroby przewlekłej z następującymi po sobie na przemian okresami zaostrzeń i remisji.

Pozajelitowa pełzakowica przebiega zaś z tworzeniem ropni. Nieleczona choroba może doprowadzić do zgonu.

Do zakażenia najczęściej dochodzi za pośrednictwem drogi pokarmowej.

Człowiek połyka cysty pierwotniaka znajdujące się w pożywieniu. Cysty są oporne na stężenie chloru stosowanego w wodociągowych sieciach. Mogą one dość długo pozostawać na powierzchni owoców i warzyw jedzonych w surowej postaci.

Pasożyt występuje na obszarze całej kuli ziemskiej, niemniej na zakażenie najbardziej narażone są osoby, które podróżują do endemicznych obszarów, a mianowicie do tropikalnej i subtropikalnej strefy.

Ostra pełzakowica jelitowa jest chorobą, która przebiega z gorączką, biegunką, bólami brzucha i nudnościami.

Można zidentyfikować szeroki wachlarz objawów, począwszy od niewielkiej tkliwości, a skończywszy na niezwykle nasilonych bólach. Mogą wystąpić objawy ogólnej toksemii. W morfologii krwi można stwierdzić leukocytozę.

Nieco inną postacią choroby jest przewlekła pełzakowica jelitowa, która przypomina chorobę zapalną jelit. Manifestuje się ona okresową biegunką, w której występuje domieszka krwi i śluzu. Mogą wystąpić także objawy nadwrażliwości jelit, stany podgorączkowe, niedokrwistość i spadek masy ciała.

Nieleczone przewlekłe, pełzakowe zapalenie błony śluzowej może doprowadzić do ukształtowania się guza zwanego Amoeboma.

Pełzakowy guz okrężnicy daje obraz podobny do raka i może powodować niedrożność jelit. Jedną z postaci choroby, o której mowa, jest ropień pełzakowy, zwany też pełzakowym ropniem wątroby.

Powstaje on w konsekwencji rozwoju ropnia w jelicie grubym i ma przerzutowy charakter.

Zdarzały się przypadki wystąpienia ropnia pełzakowego bez wcześniejszych symptomów jelitowych.

Ropień najczęściej tworzy się w wątrobie, lecz może wystąpić również w innych częściach ciała, np. w opłucnej i osierdziu. Poza tym istnieje ryzyko wszczepienia się ropnia pełzakowego w uszkodzoną skórę krocza bądź brzucha.

Diagnostyka laboratoryjna zakażenia pełzakiem czerwonki należy wykonywać preparaty kału.

Następnie metoda mikroskopową należy poszukać cyst Entamoeba histolytica. Każdy przypadek rozpoznania i leczenia pełzakowicy powinien zostać zgłoszony do Państwowej Inspekcji Sanitarnej.



Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:
  • pelzakowica

 Zostaw odpowiedź

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.