Visit Us On FacebookVisit Us On GooglePlusCheck Our Feed
 

Plamki Koplika (łac. maculae Koplik) są niewielkimi, białymi plamkami z czerwoną obwódką na błonie śluzowej policzków. Wykwity Koplika występują na wysokości dolnych przedtrzonowych i trzonowych zębów.

Plamki Koplika składają się z wysięku surowiczego. Obraz histologiczny zmian chorobowych umożliwia stwierdzenie obecności wielu komórek olbrzymich. Plamki Koplika zwykle pojawiają się przed wystąpieniem gorączki i wysypki.

Są one patognomoniczne dla odry. Pierwszy opis niepokojących wykwitów o białym zabarwieniu został przedstawiony przez Reubolda z Wurzburga w latach 50. XIX wieku.

Powszechnie przyjęta nazwa zmian chorobowych upamiętnia amerykańskiego pediatrę Henry'ego Koplika.

Przedstawił on opis wykwitów w nowojorskim periodyku ?Archives of Pediatrics? u schyłku dziewiętnastego stulecia.

Wykwity plamki Koplika są patognomonicznym objawem. Jest to objaw kliniczny, który często wystarcza do rozpoznania choroby. Występuje on wyłącznie przy jednej chorobie. Plamy Koplika wskazują na wystąpienie odry. Są one związane jedynie z tą chorobą.

Inne przypadki objawów patognomomicznych nie zawsze się potwierdzały.

Plamki Koplikaa a odra

Odra jest chorobą zakaźną dotyczącą głównie dzieci. Schorzenie jest wywoływane przez wirus należący do rodziny paramyksowirusów (tzw. wiru odry). Prawdopodobnie odra wraz z czarną ospą została przeniesiona do Europy z Afryki przez Saracenów.

W konsekwencji dochodziło do epidemii wspomnianych chorób w siódmym stuleciu. Opisy z szesnastego stulecia wyodrębniają ospę jako chorobę.

Nie odróżniano jednak odry i płonicy. Dopiero Thomas Sydenham w XVII wieku wyodrębnił omawianą chorobę w oparciu o badania i analizy epidemii, które nawiedziły Londyn w 1660 r. i 1664 r.

Zaraźliwość odrą została udowodniona przez Szkoda Home'a eksperymentującego w tym kierunku w 1758 r. Ważne spostrzeżenia na temat obrazu klinicznego i epidemiologii odry ostały zebrane przez dr Pannuma w czasie pandemii odry na Wyspach Owczych w połowie dziewiętnastego wieku. Mieszkańcy posiadali dotąd dość małą styczność z kontynentem, a epidemia objęła około 92,6% ludności wysp.

 

Jak dochodzi do zakażenia plamkami Koplikaa?

Zakażenie szerzy się drogą kropekową. Czas inkubacji zwykle wynosi około 9-14 dni. Wirus przedostaje się do organizmu za pośrednictwem jamy nosowo-gardłowej prowadząc do zakażenia komórek nabłonka oddechowego. Replikuje się on również w okolicznych skupiskach tkanki limfatycznej.

Po upływie około 5-7 dni od zakażenia dochodzi do wiremii.

Chory zakaża około dwa dni przed wystąpieniem objawów. Zakaźność utrzymuje się do około 4 dni po wystąpieniu wysypki.

Wirus znajduje się w wydzielinie z jamy nosowo-gardłowej, kwi, moczu i łzach osoby chorej. Warto dodać, że przebycie zakażenia wirusem odry zapewnia odporność na tę chorobę na całe życie.



Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:
  • plamki koplika
  • plamy koplika pojawiają się

 Zostaw odpowiedź

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.