Visit Us On FacebookVisit Us On GooglePlusCheck Our Feed
 

Przewlekła obturacyjna choroba płuc ( łac. Morbus obturativus pulmonum chronicum) jest zespołem chorobowym, który charakteryzuje się postępującym i w pewnym stopniu odwracalnym ograniczeniem przepływu powietrza przez układ dróg oddechowych.

Przewlekła obturacyjna choroba płuc rozwija się w rezultacie oddziaływania szkodliwych substancji i pyłów oraz zniszczenia miąższu płucnego.

Przewlekła obturacyjna choroba płuc może być związana także z innymi czynnikami, na przykład substancjami drażniącymi znajdującymi się w powietrzu, a także stanami wrodzonymi.

Przykładem substancji drażniących przyczyniających się do tego, że rozwija się przewlekła obturacyjna choroba płuc pochp jest dym tytoniowy.

Sygnałem świadczącym o rozwoju choroby, jaką jest przewlekła obturacyjna choroba płuc pochp są uciążliwe duszności, które towarzyszą także innym schorzeniom dróg oddechowych, dlatego szybkie rozpoznanie nie jest możliwe we wszystkich przypadkach, chyba że chory odpowiednio wcześnie uda się do lekarza.

Diagnostyka schorzenia, jakim jest przewlekła obturacyjna choroba płuc pochp, może zostać przeprowadzona w oparciu o badanie spirometryczne.

Jeżeli występuje pochp - przewlekła obturacyjna choroba płuc, lekarz planuje terapię objawową. Należy zaznaczyć, że leczenie ma na celu spowolnienie procesu chorobowego, a także poprawę stanu pacjenta i zapewnienie mu odpowiedniego komfortu życia.

Przewlekła obturacyjna choroba płuc nadal pozostaje chorobą nieuleczalną.

 

Wśród czynników ryzyka powodujących wzrost prawdopodobieństwa zachorowania wymienia się także stres oksydacyjny, niski status społeczno-ekonomiczny i astma.

Warto wspomnieć o patogenezie schorzenia określanego mianem przewlekłej obturacyjnej choroby płuc. Rozwój choroby wiąże się z lokalną, patologiczną reakcją zapalną w tkance płucnej. Jest to reakcja na oddziaływanie szkodliwych substancji, które są dostarczane drogą wziewną.

Reakcja może wystąpić u osób, które są objęte grupą ryzyka, zatem u których występują omówione wyżej czynniki ryzyka zwiększające prawdopodobieństwo wystąpienia choroby. Zmiany chorobowe pojawiają się przede wszystkim w końcowych odcinkach dróg oddechowych, a także naczyń płucnych.

W przebiegu choroby zmiany postępują zarówno w obrębie dużych dróg oddechowych, a także w obrębie obwodowych dróg oddechowych. W zakresie dużych dróg oddechowych dochodzi do metaplazji płaskonabłonkowej, a także zwiększa się wydzielanie śluzu.

W warstwie podśluzówkowej obserwuje się zwiększenie ilości gruczołów i komórek kubkowych.

Z kolei w obrębie obwodowych dróg oddechowych można zuważyc włóknienie tkanki zrębowej, pogrubienie ścianek i powstawanie wysięku.



 Zostaw odpowiedź

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.