Visit Us On FacebookVisit Us On GooglePlusCheck Our Feed
 

Pyłkowica (łac. pollinosis) jest sezonowym zapaleniem błony śluzowej nosa i spojówek. Choroba ma podłoże alergiczne.

Pyłkowica może występować w towarzystwie innych dolegliwości, w tym napadów astmy oskrzelowej, czy też nieprawidłowości ze strony przewodu pokarmowego i skóry.

Przyczyna pyłkowicy leży w uczuleniu na pyłki roślin.

Pyłek to męskie komórki rozrodcze roślin unoszące się w powietrzu w okresie kwitnienia. Dlatego też choroba ma charakter sezonowy. Pyłki powodują reakcję alergiczną w obrębie błony śluzowej nosa i spojówek, gardła i oskrzeli.
Większość osób ma uczulenie na pyłki traw i zbóż oraz drzew.

Pyłkowica najczęściej ujawnia się u młodzieży. Bardzo rzadko pojawia się pierwszy raz po 40. roku życia.

Obraz kliniczny pyłkowicy jest w dużej mierze uzależniony od indywidualnych właściwości osoby chorej. Przebieg pyłkowicy może charakteryzować się dominacją dolegliwości związanych z narządem wzroku, albo z nosem.

Nasilenie pyłkowicy w sezonie pylenia jest ściśle związane ze zwiększeniem stężenia pyłku w powietrzu.

Poza symptomami charakterystycznymi dla alergii występują tak zwane objawy ogólne.

Rozpoznanie pyłkowicy wymaga wywiadu lekarskiego, badania przedmiotowego oraz wykonania testów skórnych. Poza tym lekarz ocenia przeciwciała IgE i wykonuje tak zwane próby prowokacyjne. Testy skórne są typową metodą diagnostyczną w przypadku alergii.

Opierają się one na zjawisku natychmiastowej nadwrażliwości.

Umożliwiają one stwierdzeniei IgE- zależnej reakcji. Pielęgniarka podaje alergen, który wiąże się ze swoistą IgE na powierzchni mastocytów. Wówczas dochodzi do uwolnienia histaminy i pojawienia się reakcji alergicznej.

Podczas wykonywania testów skórnych występuje reakcja alergiczna mająca postać bąbla otoczonego rumieniem.

Testy skórne są wykonywane przy zastosowaniu standaryzowanych alergenów.

Test może być wykonany wyłącznie przez osobę, która została w tym celu przeszkolona. Można wyróżnić dwa główne rodzaje testów skórnych, a mianowicie testy punktowe i śródskórne.

Metoda przeprowadzania testu punktowego polega na tym, że roztwór zawierający alergen jest umieszczany na skórze. Następnie skóra zostaje nakłuta w obrębie kropli roztworu.

Testy śródskórne wykonywane w celu zdiagnozowania przyczyny alergii charakteryzują się większa czułością.

Wykorzystują one reakcję alergiczna typu natychmiastowego, a dodatkowo także reakcję alergiczną typu opóźnionego.

Wykonanie testu polega na tym, że osoba posiadająca odpowiednie kwalifikacje wstrzykuje za pomocą tuberkulinowej strzykawkę preparat z alergenem.

Przedostaje się on do warstwy powierzchownej skóry. W przypadku ujemnych testów punktowych stosuje się testy śródskórne. Alergen jest wówczas podawany w stężeniu znacznie mniejszym niż w teście punktowym (o około 100 ? 1000 razy).

 



Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:
  • choroby alergiczne
  • Pollinosis objawy
  • choroby alergiczne skory
  • objawy alergiczne
  • Pyłkowica

 Zostaw odpowiedź

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.