Visit Us On FacebookVisit Us On GooglePlusCheck Our Feed
 

Rak gruczołu krokowego (łac.carcinoma prostatae) jest chorobą nowotworową gruczołu krokowego przyjmującą najczęściej postać gruczolakoraka.

Rozwój raka gruczołu krokowego jest pobudzany przez androgeny, a dokładniej mówiąc przez testosteron i 5-alfa-Dihydrotestosteron.
Przyczyny raka gruczołu krokowego są związane z czynnikami genetycznymi i rasowymi oraz dietą.

Wystąpienie choroby u krewnego I stopnia aż dwukrotnie zwiększa ryzyko zachorowania. Rak gruczołu krokowego o podłożu genetycznym może rozwinąć się jeszcze przed 55. rokiem życia. Czynnika rasowy ma niemałe znaczenie.

Ogólnoświatowe dane wskazują na to, że na raka gruczołu krokowego najczęściej chorują przedstawiciele rasy czarnej. Najmniejsze ryzyko zachorowania dotyczy zaś przedstawicieli rasy żółtej zamieszkującej południowo-wschodnią część Azji.

Dlaczego pojawia się rak gruczołu krokowego?

Styl życia ma duży wpływ na rozwój choroby. Dieta, która jest bogata w dużą ilość nasyconych tłuszczów, białka i cholesterolu oraz uboga w selen, witaminę E i D sprzyja rozwojowi omawianej choroby. Dieta może być jednak skutecznym narzędziem profilaktycznym.

Jadłospis powinien być bogaty w warzywa i owoce oraz produkty zbożowe. Zaleca się dietę niskotłuszczową bogatą w soję i siemię lniane.
Rozpoznanie raka gruczołu krokowego odbywa się w oparciu o badanie per rectum, PSA lub transrektalną ultrasonografię z biopsją gruczołu krokowego.

Rak gruczołu krokowego jest rozpoznawany podczas badania per rectum w 75% przypadków.

Wspomniana metoda diagnostyczna pozwala stwierdzić obecność twardych guzków, które są zlokalizowane w obrębie prostaty. PSA jest swoistym antygenem sterczowym. Jego poziom w surowicy krwi przekraczający 4 ng/l może świadczyć o obecności raka.

Rak gruczołu krokowego diagnoza

Transrektalna ultrasonografia połączona z biopsją gruczołu krokowego jest skutecznym sposobem na postawienie pewnej diagnozy. Pobrany materiał jest następnie oceniany zgodnie ze skalą Gleasona. Umożliwia ona ocenę cech struktury pozyskanych komórek. Skala Gleasona obejmuje dziesięć stopni, w tym:

  • 2-4 stopnie ? komórki dobrze zróżnicowane
  • 5-7 stopni ? komórki średnio zróżnicowane
  • 8-10 stopni ? komórki źle zróżnicowane

Im wyższy jest stopień skali Gleasona, tym gorsze są rokowania. Diagnostyka wymaga wykonania dodatkowych badań uzupełniających, m.in. tomografii komputerowej. Pozwalają one dokonać oceny, czy rak gruczołu krokowego jest zaawansowany.

Stopień zaawansowania jest jednym z głównych kryteriów branych pod uwagę przy wyborze leczenia.



 Zostaw odpowiedź

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.