Visit Us On FacebookVisit Us On GooglePlusCheck Our Feed
 

Ropowica (łac. phlegmone) jest zapaleniem ropnym nieodgraniczonym ani ziarniną, ani tkanką włóknistą.

Ropowica obejmuje różne warstwy narządu, a także luźną tkankę łączną, m.in. śródpiersia, ręki. Ropowica jest spowodowana zakażeniem drobnoustrojami, najczęściej paciorkowcami. Ropowica palca jest jedną z najczęściej występujących postaci choroby.

Ropowica palca może mieć postać zastrzału, albo zanokcicy. Ropowica palca zwana zastrzałem dotyczy zapalenia ropnego dłoni. Najczęściej rozwija się w rezultacie urazu.     Może rozprzestrzeniać się na okoliczne części kończyny górnej. Ropowica szyi zwana anginą Ludwiga jest kolejną postacią omawianej choroby.

Można wyróżnić także czyraka, którego inna nazwa brzmi ropowica skóry. Schorzenie może przybrać także postać określaną jako ropowica oczodołu. Ropowica charakteryzuje się ostrym przebiegiem oraz występuje w towarzystwie gorączki.

Chory ma złe samopoczucie, a w miejscu zakażenia można zauważyć zaczerwienienie i ocieplenie ciała. Miejsce objęte zakażeniem jest wrażliwe na dotyk, a wręcz tkliwe.

Promieniuje z niego ból świadczący o rozwoju bakterii chorobotwórczych. Warto przyjrzeć się poszczególnym postaciom choroby, jaką jest zastrzał. Ropowica polega na zapaleniu ropnym dłoni i w zależności od głębokości procesu zapalnego można wyróżnić zastrzał skórny, podskórny, kostny, stawowy i ścięgnisty.

Najczęściej zastrzał jest spowodowany urazem opuszki palca i rozwijającym się tam zakażeniem. Tak zwane ropne zapalenie grzbietowej powierzchni palców i śródręcza może urosnąć do wielkości czyraka, niemniej nie powoduje groźnych powikłań.

Znacznie bardziej poważne są ropne zapalenia rozwijające się w dłoniowej stronie palców i w obrębie śródręcza, ponieważ mogą doprowadzić do uszkodzenia sprawności ręki.

 

Szczególnie niebezpieczne są zastrzał kostny i ścięgnisty. Tkanka tworząca dłoniową powierzchnię ręki nie jest rozciągliwa. Przebiegają tam nerwy i naczynia, a pochewki ścięgna są otoczone troczkami. Obrzęk bardzo często przemieszcza się w kierunku strony grzbietowej.

W tym miejscu tkanki tworzące strukturę charakteryzują się rozciągliwością i wiotkością.

Angina Ludwiga jest określana często mianem ropowicy dna jamy ustnej. Charakteryzuje się ciężkim przebiegiem i może być powikłaniem wielu procesów patologicznym, jakie toczą się w jamie ustnej i gardle. Jednostka chorobowa została opisana po raz pierwszy przez niemieckiego lekarza, stąd jej nazwa.

Choroba rozwija się głównie u dzieci, choć może występować także u dorosłych. Przyczyną jej rozwoju jest uszkodzenie w obrębie języka lub błony śluzowej jamy ustnej, a także urazy żuchwy bądź dna jamy ustnej.



Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:
  • ropowica palca
  • Ropowica Ręki
  • jajo podowe puste
  • ropowica dna jamy ustnej
  • ropowica szyi

 Zostaw odpowiedź

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.