Visit Us On FacebookVisit Us On GooglePlusCheck Our Feed
 

Siatkówczak (łac. retinoblastoma) jest najczęściej występującym, wewnątrzgałkowym nowotworem złośliwym oka występującym u dzieci.

Gdyby wziąć pod uwagę wszystkie grupy wiekowe jest na drugim miejsce tuż po czerniaku złośliwym naczyniówki. Rozwój nowotworu jest zapoczątkowany przez mutacje dezaktywujące kopie genu RB1, który koduje białko retinoblastoma. Siatkówczak należy do rzadkich chorób. Najczęściej jego rozwój zaczyna się od leukokorii, czyli pojawienia się białego odblasku w oku, albo obu oczach.

Jakie jest ryzyko zachorowania na siatkówczaka?

W niektórych przypadkach pierwszym objawem siatkówczaka jest zez. Guz rozwija się w jednej gałce ocznej w około 66% przypadków. Siatkówczak występuje niemal wyłącznie u dzieci w wieku poniżej 5. roku życia. Siatkówczak oka u dorosłych zdarza się wyjątkowo rzadko. Siatkówczak oka jest nowotworem uwarunkowanym genetycznie. Dodatni wywiad rodziny pojawia się w około 6%, co jest spowodowane częstym spontanicznym pojawieniem się mutacji. Siatkówczak oka występuje wtedy, gdy dojdzie do mutacji obu alleli.

Alfred Knudson opisał to zjawisko jako tzw. hipotezę dwóch uderzeń. Siatkówczak oka może początkowo powodować pogorszenie widzenia, jaskrę, bolesność i zaczerwienienie. Niemniej z reguły siatkówczak u dzieci objawia się leukokorią. Można wyróżnić kilka typów wzrostu guza, a dokładniej mówiąc typ endofityczny, egzofityczny oraz mieszany. Typ endofityczny charakteryzuje się tym, że komórki guza dzielą się w obrębie wewnętrznych warstw siatkówki. Guz rośnie wówczas w kierunku szklistki.

Typ egzofityczny polega na tym, ze guz rozwija się z wewnętrznych warstw siatkówki prowadząc do jej odwarstwienia. Mieszany typ wzrostu jest oparty na współwystępowaniu egzofitycznego i endofitycznego typu wzrostu guza. Niezłośliwym guzem siatkówki jest retinoma. Guz nie powiększa się, ani też nie wiąże z ryzykiem złośliwej transformacji. Retinoma ma postać szarego guzka siatkówki, który jest otoczony ogniskami proliferacji nabłonka barwnikowego siatkówki. Siatkówczak trójstronny odnosi się do synchronicznych guzów retinoblastoma rozwijających się w obu gałkach ocznych.

Jakie badania diagnozują nowotwór siatkówczaka?

Osoby chorujące na siatkówczaka mają predyspozycję do zachorowania na nowotwory złośliwe inne niż siatkówczak. Drugi nowotwór złośliwy najczęściej jest zlokalizowany w tkankach miękkich głowy, kościach czaszki, w skórze lub mózgu. Diagnostyka siatkówczaka jest oparta na kilku badaniach. Pierwszym, o którym należy wspomnieć jest badanie dna oka, czyli fundoskopia. Umożliwia postawienie prawidłowej diagnozy.

Badanie opiera się na starannym obejrzeniu całego dna oka przez okulistę. Dodatkowo wykonuje się USG gałki ocznej. Jeżeli występuje siatkówczak oka o wzroście egzofitycznym, to można stwierdzić odwarstwienie siatkówki. MRI jest metodą pozwalającą na ocenę miejscowego rozrostu guza. Stosując tę metodę nie można stwierdzić nawapnień w miąższu guza, ale można stwierdzić zajęcie nerwu wzrokowego.



Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:
  • siatkówczak u dorosłych
  • siatkówczak przyczyny
  • siatkowczak leczenie
  • budowa oka siatkowczak
  • leczenie siatkowczak

 Zostaw odpowiedź

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.