Visit Us On FacebookVisit Us On GooglePlusCheck Our Feed
 

Skaza krwotoczna (łac. diathesis haemorrhagica) polega na skłonności do krwawień w zakresie tkanek, narządów lub układów.

Skaza krwotoczna jest często określana mianem purpury. Skaza krwotoczna może mieć charakter naczyniowy, płytkowy, osoczowy lub mieszany. Skaza krwotoczna małopłytkowa jest spowodowana niedoborem trombocytów. Skaza krwotoczna osoczowa wiąże się z zaburzeniami w układzie krzepnięcia krwi oraz dotyczące fibrynolizy.

Osoczowa skaza krwotoczna  u dzieci wynika z braku osoczowych czynników krzepnięcia.

Osoczowa skaza krwotoczna u dzieci może być związana z wrodzonym niedoborem czynników krzepnięcia. Przykładem jest hemofilia. Osoczowa skaza krwotoczna u dzieci może też wiązać się z nabytymi niedoborami. Przykładem jest niedobór protrombiny będący konsekwencją niedoboru witaminy K.

Skaza krwotoczna przyczyny może mieć związane ze zmianami w obrębie drobnych naczyń krwionośnych i płytek krwi oraz w zakresie procesu krzepnięcia. Warto wiedzieć jak przebiega skaza krwotoczna. Zdjęcia bardzo dobrze obrazują podstawowe symptomy tej choroby, m.in. charakterystyczne plamki na skórze.

Skaza krwotoczna naczyniowa obejmuje szerokie grono skaz, w przypadku których przyczyną zwiększonej krwotoczności jest niesprawność, albo nieszczelność śródbłonków naczyniowych. Zaburzenia tego typu bardzo sprzyjają przenikaniu krwinek do otoczenia poprzez ścianę naczynia, mimo że pozostałe składowe procesu krzepnięcia krwi są sprawne.

Przed ostatecznym rozpoznaniem naczyniowej skazy krwotocznej należy wykluczyć wcześniej jej osoczową i płytkową naturę.

 

Naczyniowe skazy krwotoczne można podzielić na wrodzone i nabyte. Do pierwszej należy między innymi zespół Marfana. Zespół Margana jest genetyczną chorobą tkanki łącznej, charakteryzującą się bardzo dużą zmiennością fenotypową. Przyczyną występowania zespołu jest mutacja w genie fibryliny-1.

W około 25% przypadkach mutacja nie jest dziedziczona po rodzicach. Zmiany narządowe pojawiające się w przebiegu zespołu Marfana są związane z całym organizmem. Najbardziej charakterystyczne to zmiany związane z układem ruchu, naczyń krwionośnych, serca i dotyczące narządu wzroku.

Pierwszy typowy opis choroby został przedstawiony w 1876 r. przez okulistę z Cincinnati E. Williamsa. 20 lat później pediatra z Paryża A. Marfan opisał zespół nieprawidłowości szkieletowych u dziewczynki Gabrielle P. Choroba była początkowo określana mianem arachnodaktylii.

Nazwa znana dziś została po raz pierwszy użyta przez Francuza A. Carrau w latach 20. XX wieku. Przyczyna zespołu Marfana to uszkodzenie włókien sprężystych oraz zaburzenie w tworzeniu elastyny i substancji podstawowej tkanki łącznej.



Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:
  • skaza krwotoczna zdjęcia
  • skaza krwotoczna
  • skaza krwotoczna objawy

 Zostaw odpowiedź

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.