Visit Us On FacebookVisit Us On GooglePlusCheck Our Feed
 

Ślepota (łac. amaurosis) jest całkowitą lub częściową utratą wzroku. Choroba może być spowodowana chorobami neurologicznymi, uszkodzeniami mechanicznymi lub wadami oka.

Ślepota może mieć charakter nabyty bądź wrodzony. Wrodzona choroba jest spowodowana niedorozwojem oka.

Osoby niewidome czerpią informacje z treści pisanych alfabetem Braille'a, a w poruszaniu pomagają im psy pełniące rolę przewodników. Utrata wzroku powoduje wyostrzenie innych zmysłów, m.in. słuchu i dotyku.

Ślepota zmierzchowa, zwana też potocznie kurzą ślepotą jest wadą wzroku polegającą na zaburzeniach widzenia przy słabym oświetleniu.

Uchodzi ona za początkowy objaw barwnikowej retinopatii.

Kiedy dochodzi do rozwoju ślepoty?

Choroba rozwija się w wyniku uszkodzenia pracy pręcików w siatkówce oka. Przyczyną ślepoty zmierzchowej jest niedobór cynku lub witaminy A.

Pierwiastek wpływa na przemiany witaminy A, w tym m.in. jej przenoszenie i wchłanianie w organizmie.

Ślepota śnieżna jest oparzeniem siatkówki oka występującym w obrębie plamki żółtej. Dochodzi do niego w przypadku działania promieni światła widzialnego w połączeniu z ultrafioletowym. Taka sama sytuacja dotyczy nabłonka przedniego rogówki.

Uszkodzenie występujące w tej części oka może doprowadzić do dolegliwości bólowych. Do ślepoty śnieżnej dochodzi w wyniku długiego przebywania na plaży bądź w śniegu. Zaburzenia wzroku mogą mieć w tym przypadku trwały lub przejściowy charakter.

Ślepota barw co to takiego?

Skutecznym sposobem na zapobieżenie ślepocie śnieżnej jest noszenie okularów przeciwsłonecznych i googli.

Ślepota barw jest chorobą polegającą na zaburzeniu rozpoznawania barw. Nie należy mylić jej z daltonizmem. Ślepota barw jest przeważnie wrodzoną wadą uwarunkowaną genetycznie. Najczęściej dotyczy mężczyzn. Zaburzenie rozpoznawania barw może być wynikiem uszkodzenia dróg wzrokowych, np. siatkówki, kory mózgu.

Inną przyczyną ślepoty barw są działania niepożądane leków bądź związków chemicznych. Zaburzenia rozpoznawania barw można podzielić na nabyte i wrodzone. Wśród wrodzonych zaburzeń wymienia się dichromatyzm, trichromatyzm i monochromatyzm. Dichromatyzm polega na całkowitym braku jednego z rodzajów czopków.

Może on polegać na nierozpoznawaniu barwy czerwonej, zielonej lub niebieskiej.

Trichromatyzm jest różnicą wrażliwości na barwy jednego z rodzajów czopków. Może on objawiać się obniżoną percepcją nasycenia i jaskrawości koloru czerwonego, zielonego lub niebieskiego. Z kolei pod pojęciem monochromatyzmu należy rozumieć całkowitą niezdolność do rozpoznawania barw.



Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:
  • choroby wrodzone ślepota
  • ślepota

 Zostaw odpowiedź

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.