Visit Us On FacebookVisit Us On GooglePlusCheck Our Feed
 

Leczenie spodziectwa ma głównie charakter operacyjny. Operacja spodziectwa może być jednoetapowa lub wieloetapowa. Najczęściej składa się z wyprostowania prącia, rekonstrukcji cewki, plastyki żołędzi oraz rekonstrukcji warstwy brzusznej strony prącia i napletka.

Prącie jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. Jest złożone z dwóch równoległych ciała jamistych, a także z ciała gąbczastego, które tworzy żołądź prącia. Napletek jest natomiast fałdem skórnym u ssaków osłaniającym całkowicie lub częściowo żołądź prącia.

Chroni węzidełko, zapewniając odpowiednią wilgotność oraz osłaniając od uszkodzeń. Operacyjne leczenie spodziectwa jest wskazane we wszystkich przypadkach, choć w przypadku niewielkich zmian, mających charakter defektu kosmetycznego nie jest ono wskazane.

Leczenie spodziectwa odbywa się z wykorzystaniem technik operacyjnych, które służą wyprostowaniu prącia. Jeżeli rozwój skóry prącia po stronie brzusznej jest nieprawidłowy i występują zrosty, to stosuje się technikę polegająca na przecięciu skóry od podstawy żołędzi bocznie.

Głębokie preparowanie prowadzi do przecięcia bocznych słupów hipoplastycznej tkanki gąbczastej. Jeżeli nie da to pożądanego rezultatu, to chirurg odpreparowuje płytkę cewkową do wysokości prawidłowego odcinka cewki, otoczonego przez ciało gąbczaste.

W przypadku choroby, takiej jak spodziectwo leczenie może polegać również na stosowaniu technik operacyjnych rekonstrukcji cewki moczowej.

 

Techniki dwuetapowe stosuje się w terapii spodziectw proksymalnych. Jeżeli występuje złożone spodziectwo leczenie także wymaga zastosowania dwuetapowych technik. Podobnie jest w przypadku, gdy konieczna jest reoperacja.

Gdy występuje spodziectwo leczenie jest ukierunkowane raczej na poprawę funkcji narządów objętych zmianami, niż na poprawę estetyki. Niemniej jednak efekt uzyskiwany w większości postaci wady jest co najmniej zadowalający.

Po operacji może dojść do powikłań. Najczęstszym powikłaniem pooperacyjnym jest przetoka cewkowa. Ryzyko jej wystąpienia jest różne i zależy od rodzaju zastosowanej techniki operacyjnej, a także od postaci operowanej wady.

Najwięcej powikłań występuje u dzieci z tylnymi postaciami wady. Innym powikłaniem po operacji jest zwężenie. Najczęściej występuje ono w miejscu zespolenia cewki ze zrekonstruowanym odcinkiem, albo na szczycie żołędzi. Zwężenie może współistnieć z przetoką.

Zwężenie cewki może być natomiast przyczyną symptomów podrażnieniowych pęcherza i cewki, a także zakażeń układów moczowych. Czasami dla wyleczenia tego powikłania wystarczy wykonać kilkukrotną kalibrację za pomocą rozszerzadeł Hegara.

W niektórych przypadkach konieczne jest natomiast wykonanie reoperacji.



Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:
  • przetoka po operacji spodziectwa

 Zostaw odpowiedź

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.