Visit Us On FacebookVisit Us On GooglePlusCheck Our Feed
 

Świerzbiączka (łac. prurogis) jest chorobą zwaną także atopowym zapaleniem skóry. Bardzo często pojawia się w towarzystwie alergii pokarmowej, astmy lub kataru siennego.

Jest przewlekłym i nawrotowym schorzeniem, które rozwija się na podłożu osłabienia odporności. Należy do chorób atopowych. Świerzbiączka cechuje się uporczywym i wyjątkowo nasilonym świądem skóry. Świerzbiączka może być spowodowana środkami drażniącymi i alergenami, a także alergenami wziewnymi i drobnoustrojami. Inne czynniki sprzyjające chorobie to stres i czynniki psychiczne.

Choroba skóry może mieć wieloletni przebieg. Niemałe znaczenie mają emocje i psychika chorego. Istnieje pewna różnica między wypryskiem spowodowanym podrażnieniem i niemającym charakteru alergicznego, a wypryskiem alergicznym. Alergiczny wyprysk kontaktowy jest powodowany przez konkretny alergen. W ostrej fazie atopowego zapalenia skóry przeważają ogniska rumieniowe, które są bardzo wyraźnie oddzielone od zdrowej skóry. Na podłożu ognisk rumieniowych występują drobne nadżerki, pęcherzyki i grudki.

Wygląd i pierwsze kroki leczenia świerzbiączki

Gdy występuje stan przewlekły można zaobserwować ogniska liszajowacenia. Pierwszym krokiem do podjęcia leczenia jest wykluczenie z diety lub otoczenia alergenu wywołującego świerzbiączkę. Świerzbiączka letnia jest fotodermatozą idiopatyczną, która rozpoczyna się w dzieciństwie, albo we wczesnej młodości. Najczęściej występuje u kobiet. Wielopostaciowe wykwity mające postać grudek, pęcherzyków i rumieni znajdują się głównie w odsłoniętych miejscach. Świerzbiączka letnia pojawia się na wiosnę, w ciągu kilku lub kilkudziesięciu godzin po ekspozycji na słońce.

Kiedy występuje świerzbiączka letnia?

Nasilenie choroby zmniejsza się w miarę postępującej choroby skóry. Świerzbiączka letnia pojawia się co roku, pod wpływem ekspozycji na promieniowanie UV, które prowokuje ponowne pojawianie się zmian. Fotodermatozy są zróżnicowaną grupą schorzeń skóry. Ich wspólną cechą jest to, że objawy nasilają się pod wpływem światła. Największe nasilenie zmian skórnych występuje w miejscach odsłoniętych, a zatem na twarzy, dekolcie, szyi i karku. Przyczyny świerzbiączki letniej i innych fotodermatoz są zróżnicowane.

Etiologia fotodermatoz obejmuje zaburzenia genetyczne i metaboliczne, a także reakcje fotoalergiczne i fototoksyczne. Dużym problemem jest działanie fotouczulające leków profilaktycznych, np. antybiotyków czy leków przeciwmalarycznych. Podobnie jest w przypadku leków wymagających długotrwałego stosowania, na przykład leków przeciwbólowych, neurologicznych, cukrzycowych i krążeniowych. Składniki filtrów ochronnych również mogą doprowadzić do rozwoju fotouczulenia skóry.



Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:
  • świerzbiączka letnia
  • świerzbiączka
  • świerzbiączka guzkowa
  • świerzbiączka grudkowa
  • jak wyleczyc swierzbiaczke

 Zostaw odpowiedź

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.