Visit Us On FacebookVisit Us On GooglePlusCheck Our Feed
 

Szkliwiak (łac. ameloblastoma) jest trudnym do zdiagnozowania nowotworem żuchwy. Szkliwiak charakteryzuje się miejscową złośliwością oraz wywodzi się z ameloblastów listewki zębowej.

W większości przypadków nowotwór rozwija się w okolicy zębów trzonowych w tylnej części żuchwy. Szkliwiak może rozwinąć się także w szczęce.

Guz może dawać wznowy oraz naciekać okoliczne tkanki. Przerzuty występują bardzo rzadko.

Nowotwór jest rzadko bolesny, a rozwój szkliwiaka następuje dość powoli i trwa wiele lat.

Szkliwiak szczęki rokuje znacznie gorzej, co wynika z możliwości naciekania tkanek i niszczenia zatok przynosowych, podstawy czaszki, a nawet mózgu.

Od czego wywodzi się nazwa - szkliwiak?

Nazwa szkliwiaka wywodzi się od nazwy ameloblastów, z których choroba się rozwija.

Ameloblast jest komórką szkliwotwórczą pochodzenia nabłonkowego. Bierze ona udział w procesie powstawania zębów. Ameloblasty tworzą wewnętrzną i pojedynczą warstwę narządu szkliwotwórczego, która jest zwrócona w kierunku zębowej brodawki.

Wydzielniczy biegun komórki tworzy strukturę w kształcie sześciobocznej piramidy. Jest ona znana jako włókno Tomesa. Ameloblasty odpowiadają za produkcję i odkładanie na powierzchni brodawki zębowej preszkliwa. Składa się ono z białek enameliny i amelogeniny.

Po mineralizacji preszkliwo przekształca się we właściwe szkliwo.

Jak rozpoznać szkliwiaka?

Rozpoznanie choroby może sprawiać duże trudności. W diagnostyce pomocne może okazać się wykonanie badania radiologicznego guza. Rezonans magnetyczny, tomografia komputerowe i zdjęcie zgryzowe są często wykorzystywane w diagnostyce.

Nowotwór żuchwy może występować w kilku odmianach. Najczęściej występujące typy szkliwiaka to:

  •  postać wielokomorowa
  • postać jednokomorowa
  • postać obwodowa

Wielokomorowy typ charakteryzuje się tym, że guz prowadzi do resorpcji korzeni zębów. Jednokomorowa odmiana nowotworu występuje w około 20% przypadków. Wyróżnia się najlepszymi rokowaniami i bardzo rzadkim dawaniem wznowy.

Szkliwiak obwodowy występuje poza kością. Lokalizacja zmian nowotworowych występuje w obrębie miękkich tkanek, zwykle w dziąśle pokrywającym zębodołowe wyrostki. Szkliwiak jest z reguły łagodnym nowotworem. Może się zdarzyć wystąpienie złośliwej postaci choroby.

Złośliwa postać nowotworu daje odległe przerzuty. Najczęściej lokalizują się one w obrębie płuc. Na szkliwiaki chorują zwykle osoby w wieku od 20. do 50. roku życia.



Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:
  • szkliwiak
  • choroby zebow
  • szkliwiak przyczyny
  • choroba zebow
  • jak szybko rozwija sie szkliwiak

 Zostaw odpowiedź

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.