Visit Us On FacebookVisit Us On GooglePlusCheck Our Feed
 

Ucho pływaka (ang. swimmer's ear) jest odmianą zapalenia ucha zewnętrznego. Do rozwoju choroby dochodzi w wyniku długotrwałej ekspozycji przewodu słuchowego na wodę będącą bogatym źródłem drobnoustrojów.

Ucho pływaka może być spowodowane pałeczką ropy błękitnej. Pałeczka ropy błękitnej jest gram ? ujemną bakterią bytującą głównie w glebie i wodzie.

Może występować na powierzchni roślin oraz na skórze zwierząt. Pałeczka ropy błękitnej wywołuje zakażenie wyłącznie u osób, które posiadają obniżoną odporność. Diagnoza ucha pływaka spowodowanego zakażeniem pałeczką ropy błękitnej jest możliwa w oparciu o badanie laboratoryjne.

Polega ono na hodowli bakterii. Pałeczka ropy błękitnej rośnie dobrze na większości laboratoryjnych podłoży.

Ucho pływaka może być spowodowane zakażeniem innymi bakteriami lub wirusami. Najczęstszą przyczyną schorzenia jest wirus opryszczki, który prowadzi do zmian o charakterze półpaśca.

Kogo najczęściej dotyka ucho pływaka?

Choroba ucho pływaka najczęściej występuje u osób z obniżoną odpornością oraz chorych na cukrzycę.

Groźne powikłanie ucha pływaka to złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego, które szerzy się na okoliczne obszary. Proces chorobowy może objąć skórę, tkankę podskórną, elementy kostne i chrzęstne, a nawet układ nerwowy. Ucho pływaka prowadzi do upośledzenia słuchu i zawrotów głowy.

W przebiegu choroby może dojść do niedowładu lub porażenia nerwu twarzowego po stronie, gdzie toczy się proces zapalny.
Przyczyny ucha pływaka są związane głównie z regularną ekspozycją na działanie wilgoci i wody.

Częste przebywanie w wodzie przyczynia się do nadmiernego wymywania naturalnej, usznej woskowiny. Wydzielina pełni bardzo ważną rolę, ponieważ zapewnia odpowiedni poziom nawilżenia ucha. Rozwojowi zakażenia może też sprzyjać niedostateczne osuszenie ucha po wyjściu z wody.

Czynniki wywołujące chorobę zwaną uchem pływaka

  • zbyt głęboko wetknięte słuchawki
  • noszenie aparatu słuchowego
  • brak odpowiedniej higieny osobistej
  • podrażnienie przewodu słuchowego
  • podwyższoną wilgotność powietrza idącą w parze z wysoką temperaturą
  • zażywanie kąpieli w brudnych zbiornikach wodnych
  • uszkodzenie błony bębenkowej

Rozpoznanie choroby wymaga konsultacji z otolaryngologiem i dermatologiem.

Otolaryngolog wykona otoskopię zwaną też wziernikowaniem ucha. Z kolei dermatolog pobierze wymaz z ucha potrzebny do wykonania badania bakteriologicznego.

Chcąc uniknąć powikłań, należy na czas choroby zrezygnować z uprawiania sportów wodnych, unikać przeciągów, stosować ciepłe okłady łagodzące ból ucha oraz osłaniać ucho podczas mycia.



Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:
  • choroby ucho plywaka

 Zostaw odpowiedź

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.