Visit Us On FacebookVisit Us On GooglePlusCheck Our Feed
 

Zapalenie przyusznic (łac. parotitis epidemica) jest chorobą o podłożu wirusowym dotycząca przede wszystkim dzieci w wieku szkolnym.

Zapalenie przyusznic jest powodowane głównie przez wirusa świnki.

W większości przypadków daje o sobie znać poprzez bolesne powiększenie się ślinianek.

Obecnie zachorowalność zapalenia przyusznic jest stosunkowo niska dzięki wprowadzeniu odpowiednich szczepień ochronnych.

Wpłynęło to także pozytywnie na zmniejszenie ryzyka powikłań choroby, jaką jest zapalenie przyusznic.

Etiologia zapalenia przyusznic jest związana z zakażeniami wirusem. Dochodzi do nich najczęściej wczesną wiosną i w okresie zimowym.

Wirus świnki rozprzestrzenia się przez ślinę oraz drogą kropelkową oraz charakteryzuje się dość dużą zdolnością zarażania.

Okres wylęgania w przypadku tej choroby wynosi około 2-3 tygodni. Pacjent może zarazić innych około 2-4 dni przed pojawieniem się pierwszych objawów. Okres zarażalności kończy się około 7.-9. dnia po ustąpieniu choroby. Warto wiedzieć, że jedynym rezerwuarem wirusa jest człowiek.

Pierwsze opisy choroby pochodzą z czasów starożytnych. Jej objawy zostały opisane przez Hipokratesa. Z kolei objawy neurologiczne w zapaleniu przyusznic został opisane przez Roberta Hamiltona w osiemnastym stuleciu.

Etiologia zapalenia przyusznic jest znana dopiero od 1934 r., kiedy Johnson i Goodpasture przedstawili naukowe dowody na to, że jest ona wywoływana przez wirusy.

Powikłania zapalenia przyusznic są bardzo groźne.

Można wśród nich wymienić:

  • zapalenie jajników
  • zapalenie jąder
  • zapalenie trzustki
  • zapalenie rdzenia
  • ataksję
  • głuchotę
  • porażenie nerwów czaszkowych

Należy dodać, że szczególnie niebezpieczne jest zapalenie jąder mogące prowadzić do bezpłodności.

W Polsce wprowadzono obowiązkowe szczepienia. Szczepionka jest podawana jednocześnie ze szczepionką przeciw odrze i różyczce. Należy wykonać je między 13. a 15. miesiącem życia dziecka. Po ukończeniu 10. roku życia powinno się podać dziecku dawkę przypominającą.

Ślinianka przyuszna zwana dawniej przyusznicą jest dużym gruczołem ślinowym.

Parzysty gruczoł uchodzi za największą ze ślinianek. Struktura jest usytuowana na bocznej powierzchni twarzoczaszki.

Ślinianka jest zbudowana z dwóch części, a mianowicie z płata powierzchownego i płata głębokiego. Część powierzchowna znajduje się między żuchwą a zewnętrznym przewodem słuchowym, natomiast część głęboka znajduje się w dole zażuchwowym.

Ślinianka przyuszna jest pokryta powięzią z tkanki łącznej tworzącą jej torebkę.



Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:
  • epidemica przyczyna
  • zapalenie przyusznic w polsce

 Zostaw odpowiedź

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.