Visit Us On FacebookVisit Us On GooglePlusCheck Our Feed
 

Zatrucie ołowiem jest stanem chorobowym określanym mianem saturnizmem i ołowicą. Zatrucie ołowiem prowadzi do postępującego osłabienia, bezsenności i braku apetytu.

Poza tym, ołowica przyczynia się do rozwoju zaburzeń widzenia oraz uszkodzenia wewnętrznych narządów ciała.

Zatrucie ołowiem jest szczególnie groźne dla nerek i wątroby.

Ołów wiąże się z niektórymi enzymami, przez co może dojść do uszkodzenia czerwonych krwinek i komórek układu nerwowego.
Ołów jest miękkim metalem mającym niebiesko-szare zabarwienie.

Sole i tlenki ołowiu są trujące i kumulują się w organizmie. Pochłonięte związki ołowiu zostają przeniesione do krwiobiegu. Ołów wbudowuje się do czerwonych krwinek na okres około trzydziestu dni. Średnio 25-40% zawartości ołowiu przenika do tkanek miękkich, a około 15% do kości. Pozostała ilość ołowiu zostaje wydalona z organizmu.

Gdzie gromadzony jest ołów podczas zatrucia?

Ołów jest gromadzony w organizmie w postaci krystalicznych i koloidalnych związków.

Może zostać uwolniony pod wpływem stresu bądź zaburzeń metabolicznych. W konsekwencji dochodzi do zaburzenia wielu przemian.

Szkodliwy wpływ ołowiu na organizm polega na:

  • zaburzeniach tworzenia krwi
  • nadciśnieniu tętniczym
  • neuropatii
  • uszkodzeniach mózgu

Ołów wchłania się przez skórę

Ołów może wchłaniać się do organizmu przez skórę. Najbardziej groźne dla organizmu są alkilowe związki ołowiu, ponieważ tempo ich wchłaniania jest większe w porównaniu z nieorganicznymi.

Ołów po wprowadzeniu do organizmu powoduje pojawienie się szarej obwódki wokół zębów, porażenie mięśni, uczucie znużenia i zmęczenia oraz kolkę ołowiczą. W badaniu moczu można stwierdzić białkomocz i krwiomocz. Ponadto, ołowica skutkuje pojawieniem się zaburzeń mózgowych.

Zapobieganie zatruciu ołowiem polega na zdrowym odżywianiu i zachowaniu higieny pracy. Ołowica wymaga szpitalnego leczenia oraz podania odtrutki.

Pacjent powinien wzbogacić dietę o witaminę B1 i B12. Wysokie dawki wspomnianych substancji odżywczych są podawane chorym na saturnizm.

Organizm stara się samodzielnie poradzić sobie z zatruciem ołowiem poprzez działanie chelatonu. Mechanizm działania związku chemicznego polega na przyłączeniu jonu ołowiu w miejsce jonu wapnia. Powstały kompleks jest trwały oraz rozpuszcza się w wodzie. Dzięki temu może zostać wydalony z ustroju przez nerki razem z moczem.

Chelaton wiąże również inne metale ciężkie.

Naturalny związek chemiczny znalazł zastosowanie w lecznictwie jako odtrutka w terapii zatruć ołowiem, chromem, talem, wanadem i manganem.

Chelaton jest znany w nomenklaturze systematycznej jako IUPAC. Posiada on postać białego proszku o silnych właściwościach higroskopijnych. Inna nazwa chelatonu to wersenian disodowo-wapniowy.



Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:
  • zatrucie ołowiem
  • ołowica leczenie alternatywne
  • zatrucie ołowiem objawy skory
  • ołów zapobieganie zatruciom
  • ołowica

 Zostaw odpowiedź

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.