Visit Us On FacebookVisit Us On GooglePlusCheck Our Feed
 

Diagnostyka obejmuje podstawowe i dodatkowe kryteria rozpoznania. Kryteria podstawowe są związane z występowaniem nieprzyjemnych wrażeń, które są zlokalizowane w kończynach dolnych, przymusu ruchu oraz z narastaniem symptomów wieczorem i w nocy, a także w czasie odpoczynku.

Z kolei dodatkowe kryteria rozpoznania obejmują bezsenność, występowanie rodzinne i przewlekły charakter symptomów. Leczenie zespołu niespokojnych nóg polega na postępowaniu farmakologicznym i niefarmakologicznym.

Niefarmakologiczne leczenie zespołu niespokojnych nóg wymaga zmiany trybu życia. Należy unikać późnych posiłków oraz stosować ćwiczenia relaksacyjne. Z drugiej strony konieczne jest wyeliminowanie czynników, które mogą prowokować wystąpienie objawów choroby i je nasilać.

Chory powinien zrezygnować z alkoholu, nikotyny, kofeiny i niektórych leków. Podczas rozpoznawania zespołu niespokojnych nóg konieczne jest oznaczenie stężenia ferrytyny w surowicy.

W przypadku, gdy wynosi mniej niż 45?50 ?g/l, konieczne jest rozpoczęcie suplementacji żelaza. Jeśli zostanie stwierdzony zespół niespokojnych nóg, leczenie farmakologiczne polega na zastosowaniu lewodopy z inhibitorem dekarboksylazy oraz takich leków, jak pergolid, ropinirol i pramipeksol.

Inne leki, jakie mogą zostać wykorzystane to benzodiazepiny, słabe opioidy i gabapentyna.

 

W przypadku, gdy leki pierwszego rzutu nie wpłynęły dobrze na zespół niespokojnych nóg, leczenie wymaga połączenia dwóch środków farmakologicznych o różnych mechanizmach działania. W terapii pomocne są też silnie działające opioidy.

Jeżeli u chorych z niewydolnością nerek występuje zespół niespokojnych nóg, leczenie powinno polegać na zastosowaniu lewodopy i antagonistów receptora dopaminergicznego.

Farmakologiczne leczenie zespołu niespokojnych nóg opiera się głównie na stosowaniu lewodopy. Lewodopa jest naturalnym aminokwasem, określanym także aminą katecholową, która powstaje w procesie hydroksylazy tyrozyny, w rezultacie reakcji odbywającej się z udziałem hydroksylazy tyrozynowej.

Lewodopa to prekursor dopaminy powodujący zwiększenie stężenia wspomnianego neuroprzekaźnika w mózgu. Zalicza się ją do najbardziej skutecznych leków, jakie są stosowane w terapii zespołu niespokojnych nóg.

Wpływa na podniesienie poziomu testosteronu oraz zwiększenie syntezy i sekrecji hormonu wzrostu.

Dopamina jest organicznym związkiem chemicznym należącym do grupy katecholamin. Pełni rolę ważnego neuroprzekaźnika syntezowanego i uwalnianego przez dopaminergiczne neurony OUN.

Dopaminę stosuje się także jako lek w profilaktyce ostrej niewydolności nerek, a także w celu podwyższenia ciśnienia tętniczego. Korzystnie wpływa na siłę skurczu mięśnia sercowego.



 Zostaw odpowiedź

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.