Visit Us On FacebookVisit Us On GooglePlusCheck Our Feed
 

Złamanie kości (łac. fractura) polega na całkowitym przerwaniu ciągłości kości. Jeżeli występuje niecałkowite złamanie kości, mówi się o tak zwanym nadłamaniu.

Złamanie kości może być spowodowane zgięciem, skręceniem, przesunięciem lub oderwaniem. Z uwagi na przebieg szczeliny złamania można wyróżnić złamanie skośne, spiralne, wieloodłamowe i poprzeczne.

Złamanie kości śródstopia ma charakter przewlekły i jest skutkiem zmęczenia mięśni które pełnią amortyzującą funkcję. Złamania bardzo często pojawiają się w sytuacji zwiększonego obciążenia narządu ruchu, szczególnie u sportowców. Złamanie kości śródstopia jest też nazywane złamaniem marszowym.

Złamanie kości śródstopia jest rezultatem powtarzających się nacisków, które prowadzą do zmęczenia utkania kostnego.

Złamanie kości łódeczkowatej jest najczęściej występującym złamaniem kości wśród złamań kości nadgarstka. Dochodzi do niego przeważnie w mechanizmie upadku oraz podparcia ręką wyprostowaną w stawie promieniowo-nadgarstkowym. W takiej sytuacji przedramię jest ustawione w nawróceniu.

Brak zrostu stwarza zagrożenie wystąpienia jałowej martwicy oraz artrozy stawu promieniowo-nadgarstkowego.

Złamanie kości promieniowej jest nazywane także złamaniem typu Collesa i dochodzi do niego najczęściej w obrębie nasady dalszej tej kości.

 

Najczęściej dochodzi do niego w rezultacie upadku na wyprostowaną kończynę przy zgięciu grzbietowym w stawie promieniowo-nadgarstkowym oraz jednoczesnym ustawieniu przedramienia w nawrotnej pozycji. W 1814 r. złamanie kości promieniowej zostało opisane przez Abrahama Collesa.

Złamanie kości piszczelowej objawia się silnym bólem, krwawym wylewem i obrzękiem oraz zniekształceniem kończyny. Konieczne jest leczenie chirurgiczne. Z kolei złamanie kości ramiennej może wystąpić w części bliższej, środkowej i w okolicy stawu łokciowego.

Do tego typu złamań dochodzi przy upadku na obronnie wyciągniętą rękę. Złamanie kości piętowej są najczęściej występującymi kośćmi stępu. Najczęściej stanowią wynik urazu wysokoenergetycznego stopy.
Złamanie kości piętowej zwykle przejawia się deformacją obrysu okolic kości piętowej oraz zasinieniem i obrzękiem.

Chory ze złamaną kością piętową odczuwa ból i nie jest w stanie samodzielnie chodzić. Diagnostyka złamań kości piętowej polega na wykonywaniu klasycznych radiogramów w odpowiednich projekcjach. Bardzo często dla szczegółowej oceny złamania konieczne jest dodatkowo wykonanie tomografii komputerowej. Wśród złamań kości piętowej można wyróżnić złamania śródstawowe, pozastawowe, a także przemieszczone i nieprzemieszczone.



 Zostaw odpowiedź

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.